တစ္ခါတုန္းက ကြၽန္းတစ္ကြၽန္းေပၚမွာ
အခ်စ္ရယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းရယ္၊ ၀မ္းနည္းျခင္းရယ္၊ေငြေၾကးရယ္ ေနထုိင္ၾကသတဲ့။

တစ္ေန႔ေရာက္္တဲ့အခါ ကြၽန္းေပၚက အခ်က္ေပးေခါင္းေလာင္းသံကုိ ၾကားလုိက္ရတယ္။

အဲဒါကေတာ့ ကြၽန္းေပၚမွာေနၾကတဲ့သူေတြ ကြၽန္းကုိ စြန္႔ခြာၾကဖုိ႔ နဲ႔
ကြၽန္းႀကီးေရျမဳပ္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျပာင္းေရႊ႕ၾကဖုိ႔ ေျပာတာပါ၊

ေငြေၾကးကလဲ ကြၽန္းေပၚက ထြက္ခြာဖို႔ ျပင္ေနပါၿပီ။
အခ်စ္က သူကုိပါေခၚဖုိ႔ေျပာတဲ့အခါ
ငါ့မွာေတာင္ ေငြေၾကးေတြနဲ႔ မင္းကုိ မေခၚႏုိင္ဘူးလုိ႔ေျပာပါတယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကလဲ အခ်စ္ကုိ မေခၚႏုိင္ပါဘူး
သူရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မွဳနဲ႔အတူ ကြၽန္းေပၚက ထြက္ခြာသြားပါတယ္။

၀မ္းနည္းျခင္းကလဲ သူ႔မွာေတာင္ ၀မ္းနည္းမွဳေတြနဲ႔မုိ႔ အခ်စ္ကုိမေခၚႏုိင္ပါဘူး။

ကြၽန္းႀကီးကလဲ ေရေအာက္တျဖည္းျဖည္းေရာက္ေနပါျပီ။
အခ်စ္ကုိ ကယ္မယ့္သူ မရွိေသးပါ။

တစ္ေနရာကေန အခ်စ္ေရ ငါလာကယ္ၿပီ လုိ႔
အသံတစ္သံႏွင့္အတူ ေလွကေလးတစ္စင္းေရာက္ရွိလာပါတယ္

အခ်စ္က ေလွကေလးေပၚကုိေရာက္တာႏွင့္တစ္ၿပဳိင္နက္
ကၽြန္းႀကီးကလဲ ေရေအာက္ကုိ စံုးစုံးျမဳပ္သြားပါတယ္. . .

အခ်စ္ကေလွေပၚကသူကုိ ေက်းဇူးရွင္ရဲ႕ နာမည္ေလးသိပါရေစ လုိ႔ေျပာေတာ့
ေလွေပၚကသူကမေျပာပါဘူး
အခ်စ္ကို သူကေျပာတယ္ ေျခာက္ေသြ႔တဲ့ကြၽန္းေလးေပၚကုိေရာက္ေအာင္
သူက ပုိ႔ေပးပါမယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္

ကြၽန္းေလးေပၚမွာ Knowledge ဆုိတဲ့သူ ရွိတယ္
သူ႔့ကုိေမးရင္ ငါ့နာမည္ကုိ သူသိပါတယ္လုိ႔ေျပာလုိက္ပါတယ္။

ေျခာက္ေသြ႔တဲ့ကြၽန္းေလးဆီအေရာက္မွာ
ေလွေပၚကသူက သြားေပအုံးေတာ့အခ်စ္ေရ လုိ႔ေျပာလုိက္ပါတယ္။

အခ်စ္က Knowledge ကုိ ကြၽန္းေပၚမွာရွာၿပီး
သူ႔ကုိ ေခၚေဆာင္ခဲ့တာ ဘယ္သူပါလဲလုိ႔ေမးေတာ့

Knowledge က အခ်စ္ကုိ ေခၚေဆာင္လာတာ အခ်ိန္ပါတဲ့။
(မမယ္မမွ အမွတ္တရ ေပးပို႔ပါသည္)

ဟုတ္တယ္ ... ဒါဆို ခ်စ္သြားၿပီထင္တယ္

(၁) ဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္ရႈပ္ေနပါေစ၊ ကိုယ့္ဖုန္းကို ဖြင့္ထားၿပီး
.... သူ႔ဆီက Message ဒါမွမဟုတ္၊ ဖုန္းကို ေစာင့္ေနမိတယ္ဆိုရင္
(၂) သူနဲ႔အတူ ႏွစ္ေယာက္တည္း လမ္းေလွ်ာက္ရတာကို ႏွစ္သက္တယ္ဆိုရင္
.... (အထူးသျဖင့္ မိုးရြာထဲမွာေပါ့)
(၃) အတူရွိေနတဲ့အခ်ိန္ သူ႔ကို ဂရုမစိုက္ခ်င္ေယာင္ ဟန္ေဆာင္ေနေပမယ့္
.... ကိုယ့္ျမင္ကြင္းထဲကေန သူေပ်ာက္သြားတာနဲ႔ အပူတျပင္း လိုက္ရွာတတ္ေနရင္
(၄) တစ္ျခားလူအေပၚ သူေစတနာပိုမိလို႔ ကိုယ့္စိတ္ထဲကေန မနာလို အူတိုမိရင္
(၅) သူ႔ရဲ႕ ခ်ိဳျမျမအျပံဳးေတြကိုၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္ႏွဳတ္ခမ္းေလးေတြပါ
.... လိုက္တြန္႔ေနတတ္ရင္
(၆) ဒီစာကို ဖတ္ေနခ်ိန္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို တခုတ္တရ သတိရေနမိရင္

သူ႔ကို ကိုယ္သိပ္ခ်စ္မိသြားလို႔ပဲ။

ၾကာသာပေတးသမီးကိုမွ လူမမာ အမဲေျခာက္ေတာင္းသလိုျဖစ္ေနေသာ

ညီငယ္တစ္ေယာက္အတြက္ အမွတ္တရ

မီးအိမ္ရွင္မ

ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာ
သတင္းတစ္ပုဒ္ကို စိတ္၀င္တစားဖတ္ခ်င္ေဇာေၾကာင့္
ေမွာင္နဲ႔မည္းမည္းမွာ
ေကာ္ဖီမစ္ထုပ္ႏွင့္ ပုန္းရည္ႀကီး(အေျခာက္မႈန္႔) ထုပ္တို႔
အတူတဲြထားမိေသာ ကံဆိုးတဲ့တစ္ေန႔မွာေတာ့
ေဖ်ာ္လိုက္မိတာက ပုန္းရည္ႀကီးမႈန္႔ထုပ္ျဖစ္လို႔ေနတာကို
ႏွစ္ငံုေလာက္ေသာက္ၿပီးမွ သိလိုက္ရသည္။
ပါးစပ္ထဲမွာ ဖန္႔သလိုလို၊ ဆိမ့္သလိုလိုနဲ႔
ထူးျခားေသာ အရသာကို ခံစားရင္း
မထူးပါဘူးဆိုၿပီး အကုန္ေသာက္ပစ္လုိက္မိသည္။
ကဲ . . မွတ္ၿပီလား လို႔လည္း ေရရြတ္လိုက္ေသးသည္။
အဲသလို . . . စိတ္နဲ႔ကိုယ္နဲ႔ မကပ္ဘဲ
အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ လုပ္မိတဲ့ တစ္ေန႔မွာေတာ့
ကြၽန္ေတာ့္ထံ မမယ္မဆီက စာႏွစ္ေစာင္ေရာက္လာတယ္ …
စာႏွစ္ေစာင္လံုးက အထူႀကီးေတြဆိုေတာ့
အလြမ္းေျပ အမ်ားႀကီးဖတ္ရေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။
တစ္ေစာင္ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ ေမြးေန႔အတြက္ ေမြးေန႔ကဒ္နဲ႔ စာပါ။
ေနာက္တစ္ေစာင္ကေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာ၊
အမွတ္တရ ၾကည့္လို႔ရေအာင္ဆိုၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ဆီကို ပို႔ေပးလိုက္တာပါ။
အဲဒီ ဖိတ္စာကိုၾကည့္ရင္း မဂၤလာဧည့္ခံပြဲမွာ ၿပံဳးေပ်ာ္ၾကည္ႏူးေနတဲ့
ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္အျဖစ္ကို ထင္းထင္းပပ ျမင္ေယာင္လာပါတယ္။
တဆက္တည္းဆိုတာလို ကြၽန္ေတာ့္မ်က္လံုးထဲမွာ
မမယ္မ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာလို႔ မျမင္ဘဲ
ကြၽန္ေတာ္ ကိုရင္ေမာင္နဲ႔ မမယ္မ တို႔ရဲ႕ မဂၤလာဧည့္ခံပြဲဖိတ္စာအျဖစ္
ျမင္ေယာင္လာပါေတာ့တယ္။
မ်က္လံုးအိမ္မွာ မ်က္ရည္ၾကည္ေတြ ေ၀့သီလာတဲ့အထိ
ရင္ထဲမွာလည္း ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးနဲ႔
(ေတာင္ၿပံဳးပြဲသြားတဲ့ မႏ ၱေလးရထား စီးရသလို)
တၿငိမ့္ၿငိမ့္ တသိမ့္သိမ့္ ခံစားရပါတယ္။
ေကာ္ဖီေသာက္ေလ့ေသာက္ထ သိပ္မရွိတဲ့ ကြၽန္ေတာ္
ရင္ေတြေတာင္ ခုန္လာမိတဲ့အထိေပါ့။
က့ံေကာ္ပြင့္ဖတ္ေတြနဲ႔ စီထားတဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္အနမ္းကို
ပု၀ါတထည္ရက္ျပီး မနက္အိပ္ယာထတိုင္း
ဓါတ္ပံုထဲက ႏုဖပ္ဥအက္ေနတဲ့ မမယ္မ မ်က္ႏွာေလးကို
ဖြဖြေလး သုတ္ေပးေနမိတာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္မို႔
ကြၽန္ေတာ့္ ႏွာေခါင္းေတာင္ အနည္းငယ္ ခြၽန္ထြက္လာသလိုလို။
အေနေ၀းေပမယ့္ စိတ္ခ်င္းနီးေနေပးတဲ့ မမယ္မ ကုိ
အျမတ္တႏိုး တန္ဖိုးထား ခ်စ္မိသည္။
ခ်မ္းေအးတဲ့အခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္နဲ႔မကြာ ေနေပးတဲ့အတြက္လည္း
အထူး ေက်းဇူးတင္မိသည္။
ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ သူမ မရွိလွ်င္
ေမွာင္မိုက္ေသာညမွာ မီးအိမ္မပါဘဲ ဖါးရိုက္ထြက္မိသူလို
ဖါးမရတဲ့အျပင္ လမ္းပါေပ်ာက္မွာ ေသခ်ာေနပါေတာ့သည္။

ဇရာ တိုးပြား ႏွစ္ဆယ့္ငါး

ယေန႔သည္ ကြၽန္ေတာ္ လူ႔ေလာကႀကီးထဲသို႔
စတင္၀င္ေရာက္လာသည့္အခ်ိန္မွစ၍ ေရတြက္သည္ရွိေသာ္
၂၅ ႏွစ္တင္းတင္းျပည့္ေသာေန႔ပင္ျဖစ္သည္။
ကြၽန္ေတာ္ အသက္ ၇၅ ႏွစ္ထိ သက္တမ္းေစ့ေနႏိုင္သည္ဆိုလွ်င္ေတာင္
အခု သံုးပံုတစ္ပံုတိတိ ေရာက္ရွိေနၿပီ။
ဒီ ၂၅ ႏွစ္တာကာလအတြင္း ဘာေတြလုပ္ခဲ့သလဲ ?
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္လည္ ဆန္းစစ္ၾကည့္မိသည္။
ေကာင္းတာေတြအမ်ားႀကီးလုပ္ခဲ့သလို၊
မေကာင္းတာေတြလုပ္မိခဲ့တာလည္း ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ။
ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြ ယူခဲ့သလို၊
အကုသိုလ္ေတြျဖစ္ေအာင္လည္း လုပ္ခဲ့ဘူးသည္။
ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ိဳးေကြ႔ခဲ့သည္အခ်ိန္မွစ၍
ဆံုးမပဲ့ျပင္ေပးမည့္သူမရွိ၊
ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြးမည့္သူ နတၳိျဖစ္ေသာ ေနရာေဒသအသီးသီးမွာ
ပံုသ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ေနထုိင္က်င္လည္က်က္စားရင္း
“ငါ့ဘ၀၊ ငါသာအရွင္၊ ငါသာသခင္” ျဖစ္လို႔ေနခဲ့သည္။
မိေ၀းဘေ၀းမုိ႔ အထိန္းအကြပ္မမဲ့ရေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းေက်ာင္းရင္း
ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ ရင့္က်က္ခဲ့ရသည္။
အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ မြန္းက်ပ္ပိတ္ေလွာင္မႈေတြ၊ မေျပလည္မႈေတြၾကားမွာ
အဆင္ေျပေအာင္ ၾကံဖန္ေျပးလႊားရုန္းကန္ရင္း
ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ကို ကြၽန္ေတာ္ေပ်ာ္ေအာင္ေနထိုင္ခဲ့သည္။
ျပင္ပသြင္ျပင္လဏၡဏာကို ၾကည့္လွ်င္
အပူအပင္ကင္း၍ ေပ်ာ္တတ္ရႊင္တတ္ေသာ သူတစ္ေယာက္အျဖစ္
ကြၽန္ေတာ့္ကို ရႈျမင္ၾကေပမယ့္
ကြၽန္ေတာ္လည္း ေလာကဇာတ္ခံုေပၚက
အသံုးေတာ္ခံ လူသားတစ္ဦးသာမို႔
စိတ္ဆင္းရဲစရာေတြ၊ ပူေဆြးေသာကေရာက္ရတာေတြ အရွိသားပဲ။
အပူရုပ္ကို ဟန္လုပ္ဖံုးကြယ္ကာ
ေနခြင့္ရေသာ လူ႔ဘ၀တိုတုိအတြင္း
ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထုိင္ခဲ့ေပမယ့္
စိတ္ဆင္းရဲစရာ၊ စိတ္ထိခိုက္စရာႏွင့္ၾကံဳလာတိုင္း
သာမန္ထက္ ႏွစ္ဆပိုခဲ့သည္။
၂၅ ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလအတြင္း
စူးရွခါးသီးတဲ့ နာက်င္ခံစားမႈေတြ
ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ
မယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြ
အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ လွည့္ကြက္ေတြနဲ႔
ကြၽန္ေတာ္ ထုသားေပသားက်လာသည္။
အေတြ႔အၾကံဳႏွင့္ အသက္အရြယ္က ေပးေသာ အသိေၾကာင့္
ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္မႈ အတန္ငယ္ရွိလာၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း
အေျပာင္ အေနာက္ မပ်က္ခဲ့၊ အရယ္အျပံဳး မမဲ့ခဲ့။
အခုဆို ကြၽန္ေတာ့္အသက္ ၂၆ ႏွစ္ထဲ ေရာက္လို႔ ၂ လခန္႔ေတာင္ စြန္းေနၿပီ။
ဘ၀ကို ရယ္ေမာေပ်ာ္ရြင္စြာ ၂၅ ႏွစ္တာ ျဖတ္သန္းရင္း
လူပ်ိဳဟိုင္းဘက္သို႔ တျဖည္းျဖည္း ကူးစ ျပဳလာေသာ္ျငားလည္း
ရာသက္ပန္ လူပ်ိဳႀကီး လုပ္ဖို႔အထိေတာ့ ပါရမီေရာ၊ စိတ္ကူးပါ မရွိေသးပါ။
(မမယ္မ တစ္ေယာက္လံုး ရွိသည္ေလ)
ေမြးေန႔မွာ ခါတိုင္းႏွစ္ေတြလို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔
ေသာက္စားေနျခင္းမ်ိဳးေတြ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ
ဘုရား၀တ္ျပဳသူေတြကို ေကာ္ဖီနဲ႔ မုန္႔ ေကြၽးေမြးကုသိုလ္ျပဳလိုက္သည္။
အင္မတန္ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ေကာင္းသည္။
ေမြးေန႔ဆိုတာႀကီးကို လိုတာထက္ပို၍ ဇာခ်ဲ႕လုပ္ေနေသာ သူေတြကို ျမင္လွ်င္
တစ္ခါ တစ္ခါ တရားက်မိသည္။
အမွန္ေတာ့ ေမြးေန႔ဆိုတာ
မိမိအသက္ တစ္ႏွစ္ပိုႀကီးလာၿပီဆိုေသာ “ဇရာ” ကို ေထာက္ျပေသာေန႔လို႔
ကြၽန္ေတာ္ျမင္သည္။
ႀကီးရင့္လာေသာ အသက္ႏွင့္ထပ္တူ
ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္ေသာ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆ၊ အျပဳအမူမ်ား
ရွိလာသင့္သည္ဟုလည္း ယူဆမိသည္။
ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ ေမြးေန႔ကို
“ဇရာ တိုးပြား ႏွစ္ဆယ့္ငါး” လို႔ ကင္မြန္းတပ္လိုက္တယ္ . . . . ။

ေမြးေန႔ ၿပီး၊ ေနာက္တစ္ရက္တြင္ ဤ Post ကို စတင္ေရးခဲ့ေသာ္လည္း မအားလပ္ေသာေၾကာင့္
ဆက္မေရးျဖစ္ဘဲ တန္းလန္းႀကီးရပ္ထားရာမွ ယခုမွပင္ အဆံုးသတ္လိုက္ႏိုင္ပါသည္။

ေတာင္ပံတစ္စံုရဲ႕ စြမ္းအား

ဒီေန႔ ခပ္ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔
ကြၽန္ေတာ္ VCD သီခ်င္းေတြထိုင္ၾကည့္ေနမိသည္။
ေလး ငါး ေျခာက္ပုဒ္ေလာက္ရွိေတာ့
ခင္ေမာင္ထူးရဲ႕ “ခ်စ္အယူခံ” တဲ့။
ခ်စ္သူစံုတဲြေတြ စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္လို႔
ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးထံခ်စ္အယူခံ၀င္ကာ ေခ်ာ့ရင္း
အလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ျဖစ္ရပံုကို တင္ျပထားတာပါ။
ေနရာက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းထဲက အပင္ႀကီးတစ္ပင္ရဲ႕ေအာက္၊
အပင္ကို ၀ိုင္းပတ္ၿပီးလုပ္ထားတဲ့ ခံုတန္းေပၚမွာ
ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ ထမင္းတစ္ဘူးကို
(ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘ၀လုပ္ကာ) အတူစားေနရင္း
ေကာင္မေလးက လက္တို႔၊ ႏွဳတ္ခမ္းတို႔သုတ္ဖို႔ရာ Tissue ရွာေတာ့
ကုန္ေနတာကို သတိထားမိသြားတဲ့ေကာင္ေလးက
ေနာက္တစ္ခါလမ္းႀကံဳရင္ Tissue ၀ယ္လာေပးမယ္လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။
(အမွန္တကယ္ေတာ့ လမ္းမၾကံဳရင္လည္း တမင္တကာ
သြား၀ယ္ေပးတတ္တာ ခ်စ္သူ ခင္သူေတြရဲ႕ အက်င့္တစ္ခုပါ။)
ဒီလိုနဲ႔ ေကာင္ေလးက စတိုးဆိုင္တစ္ဆိုင္ကို
(လမ္းၾကံဳ၀င္တာ မဟုတ္ဘဲ) တကူးတကသြားပါတယ္။
စတိုးဆိုင္ထဲေလွ်ာက္ၾကည့္ၿပီး ေကာင္မေလးအတြက္ Tissue ရွာေတာ့
တစ္ေနရာမွာ Tissue ေတြအလိပ္လိုက္၊ အထပ္လိုက္တင္ထားတဲ့
စင္ႀကီးကို ေတြ႔လုိက္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္လည္း ေပ်ာ္သြားတယ္။
သူ႔ေကာင္မေလးအတြက္ Tissue အေကာင္းစား ၀ယ္ေပးမယ္ေပါ့ …
လက္လွမ္းမီရာ Tissue တစ္ထုပ္ကို ေကာက္ကိုင္ၾကည့္လိုက္ရင္း
စိတ္ထဲကေန ေရရြတ္လိုက္ပါတယ္ -
“အမယ္ . . အေတာင္ပံနဲ႔ဆိုပါလား”
ေနာက္က ေစ်း၀ယ္ေနတဲ့ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္က
ေပေစာင္းေစာင္းၾကည့္သြားတာ ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္ !!! . . .
ဒီလိုနဲ႔ ေကာင္တာမွာ Tissue အတြက္ ပိုက္ဆံရွင္းေတာ့လည္း
ေစ်း၀ယ္ေတြေရာ၊ Cashier ေကာင္မေလးေတြကပါ
သူ႔ကို အထူးအဆန္းသဖြယ္ ၀ုိင္းၾကည့္ေလွာင္ေျပာရယ္ေမာၾကပါတယ္။
ေကာင္ေလးကလဲ ေထြေထြထူးထူး ဘာမွစဥ္းစားမေနအားဘဲ
“ဘာလဲဟ !!!” ဆိုတဲ့ အထာတဲ့ ခပ္တည္တည္ပဲ ပိုက္ဆံရွင္းၿပီး
စတိုးဆိုင္ထဲက ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။
ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလးက
အုတ္ခံုတန္းေလးေပၚမွာထုိင္၊ မလွမ္းမကမ္းမွာလည္း ခ်စ္သူစံုတြဲေတြနဲ႔ေပါ့။
ေကာင္မေလးက (မိန္းကေလး ပီသစြာ) အခ်ဥ္ထုပ္စားပါတယ္။
စားၿပီးေတာ့ သူမလြယ္အိတ္ထဲကိုႏွိဳက္ၿပီး Tissue ရွာပါတယ္။
မေတြ႔တာနဲ႔ ေကာင္ေလးကို လွမ္းေျပာလုိက္တယ္ -
“Tissue ၀ယ္ခဲ့မယ္ဆို” တဲ့။
ေကာင္ေလးက အားရ၀မ္းသာနဲ႔ “ပါတယ္ . . အႀကီးႀကီးပဲ” လို႔ေျပာရင္း
ေကာင္မေလးကို မ်က္စိမွိတ္ခိုင္းပါတယ္။
သေဘာကေတာ့ သူ႔ေကာင္မေလး အံ့ၾသ၀မ္းသာသြားေအာင္
သူ၀ယ္လာတဲ့ (အေတာင္ပံနဲ႔) Tissue ထုပ္ကို ေပးမယ္ေပါ့။
ေကာင္မေလး မ်က္စိမွိတ္တာနဲ႔
ေကာင္ေလးလည္း သူ၀ယ္လာတဲ့ Tissue ထုပ္ႀကီးကို
သူမလက္ထဲ ထည့္လိုက္ပါတယ္။
ေကာင္မေလးက မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ၿပီး
လက္ထဲက Tissue ထုပ္ႀကီးလဲေတြ႕ေရာ
ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းျဖစ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ရွက္သြားတာေပါ့။
(“ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္” - ကြၽန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတာပါ။)
ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြကေရာ
ေဘးနားက ခ်စ္သူစံုတြဲေတြကပါ ၀ိုင္းဟားၾကတယ္ေလ။
ဒီေတာ့ ေကာင္မေလးခမ်ာ စိတ္ေကာက္ၿပီး
Tissue ထုပ္ကို ေကာင္ေလးလက္ထဲ အတင္းျပန္ထိုးထည့္ကာ
ပြစိပြစိေျပာဆိုရင္း ထထြက္သြားပါတယ္။
ေကာင္ေလးကေတာ့ အခုအခ်ိန္ထိ ဘာမွသိပံုမေပၚဘဲ
“ဘာျဖစ္လို႔ပါလိမ့္” ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔
လက္ထဲက Tissue ထုပ္ကိုၾကည့္ကာ ငူငူငိုင္ငိုင္ က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။
ေတာ္ေတာ္ ရယ္(ရီ)ရပါတယ္။
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လံုး ရယ္စရာေလးေတြနဲ႔
ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလး ရိုက္ျပထားတာပါ။
ဒါေပမယ့္
ေကာင္မေလး ဘာေၾကာင့္စိတ္ေကာက္သြားတာလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ျဖင့္
အခုထက္တိုင္ ကြၽန္ေတာ္ ေရေရရာရာ မသိပါ။
ခ်စ္စြာေသာ အၾကင္စာရႈသူ . . .
သင္ေရာ သိပါသလား ? ? ?

(Tissue န႔ဲပက္သက္လို႔ ကြၽန္ေတာ့္မွာ အမွတ္တရေလးေတြ ရွိခဲ့တာမို႔
“အမွတ္တမဲ့မွ အမွတ္တရသို႔” ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္ ေရးခဲ့ဘူးပါတယ္။)

ႏွင္းဆီေျပာလာ ခ်စ္ဋီကာ

"ႏွင္းဆီေျပာလာ ခ်စ္ဋီကာ" ဆိုတဲ့
အေၾကာင္းေလးကို မေျပာျပခင္မွာ
ဒီစာကို ေရးျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းေလးကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
တစ္ေန႔ ကြၽန္မနဲ႔ ကိုရင္ေမာင္ေတြ႕ေတာ့ သူက ကြၽန္မကိုေျပာပါတယ္။
သူ႔သူငယ္ခ်င္းန႔ဲ သူ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ေကာင္မေလးဟာ blog ေပၚမွာ
အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္စာေတြေရးၾကတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္တဲ့။
သေဘာကေတာ့ ကြၽန္မကိုလည္း ေရးပါလို႔ ေျပာတာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။
အဲဒါေၾကာင့္ ဒီစာကို ေရးျဖစ္တာပါ။
ကြၽန္မကိုယ္တိုင္လည္း ေရးခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိလို႔ပါ။
(မေရးလို႔ရွိရင္လည္း အဲဒီကိုရင္ေမာင္က ပြစိပြစိ လုပ္ေတာ့မွာ။
သူက အဘြားႀကီးေတြလိုပဲ အလြန္ပစိပစပ္မ်ားတဲ့လူႀကီးေလ။)

ကိုရင္ေမာင္ရဲ႕ blog ကို၀င္တဲ့သူ အမ်ားစုဟာ
ေယာက္်ားေလးမ်ား ျဖစ္တာေၾကာင့္
ေယာက္်ားေလးေတြ သိသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာကိုပဲ ေျပာျပရတာျဖစ္ပါတယ္။
ကိုယ့္ခ်စ္သူမိန္းကေလးကို ပန္းေပးတဲ့အခါ
ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္မ်ိဳးနဲ႔ ေပးမလဲဆိုတာ သိသင့္တယ္မဟုတ္လား ?
မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ပင္ကိုယ္သဘာ၀ကိုက
ပန္းေတြကို ႏွစ္သက္တဲ့ အေလ့အထ ရွိပါတယ္။
(ေခြးေသးပန္းေတာ့ သြားမေပးနဲ႔ေပါ့။ မုန္႔လက္၀ါး စားေနရလိမ့္မယ္။)

ကဲ . . လိုရင္းပဲ ေျပာၾကရေအာင္။
ႏွင္းဆီပန္းေလးေတြနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ခံစားခ်က္ကို
ဘယ္လိုထုတ္ေဖၚျပသၾကမလဲဆိုေတာ့ . . . . .

ႏွင္းဆီ ၁ ပြင့္ - တသက္လံုးပံု၍ ယံုၾကည္ခ်စ္ျခင္း၊ အခ်စ္ျပင္းနဲ႔ ရင္တြင္းကခ်စ္တယ္။
ႏွင္းဆီ ၂ ပြင့္ - တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား ခိုင္ၿမဲတဲ့ ေႏွာင္တြယ္မႈ အထိမ္းအမွတ္ပါ။
ႏွင္းဆီ ၃ ပြင့္ - I love you.
ႏွင္းဆီ ၄ ပြင့္ - သစၥာတရားနဲ႔ ကတိျပဳလ်က္ ေပးဆပ္တာပါ။
ႏွင္းဆီ ၅ ပြင့္ - မင္းကို ခ်စ္မိတဲ့အတြက္ ေနာင္တမရဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပါ့။
ႏွင္းဆီ ၆ ပြင့္ - မင္းအတြက္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
ႏွင္းဆီ ၇ ပြင့္ - Lucky seven ေပါ့၊ ဒါမွမဟုတ္ မင္းကို တို႔ေတာ့ အရူးအမူးျဖစ္ေနၿပီဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေလးပါ။
ႏွင္းဆီ ၈ ပြင့္ - အရာအားလံုး မင္းကို ေပးဆပ္ပါတယ္တဲ့။
ႏွင္းဆီ ၉ ပြင့္ - တို႔ႏွစ္ဦးသား ကမာၻဆံုးတိုင္ ခ်စ္ၾကရေစသား ဆိုတဲ့ wish ေလးေပါ့။
ႏွင္းဆီ ၁၀ ပြင့္ - အခ်စ္ေလးကို အျပစ္ေတြးစရာမရွိေအာင္ ခ်စ္တယ္တဲ့။
ႏွင္းဆီ ၁၁ ပြင့္ - ကိုယ့္ဘ၀မွာ မင္းတေယာက္ထဲကိုပဲ ခ်စ္တယ္။
ႏွင္းဆီ ၁၂ ပြင့္ - သံသယကင္းတဲ့ စြဲလမ္းျခင္းေတြနဲ႔ပါ။
ႏွင္းဆီ ၁၃ ပြင့္ - တိတ္တခိုး ခ်စ္ေနရတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို ေဖၚေဆာင္ပါတယ္။
ႏွင္းဆီ ၂၄ ပြင့္ - ဘာပဲလုပ္လုပ္ မင္းပံုရိပ္ေလး ၂၄ နာရီ ျမင္ေနရတယ္တဲ့။
ႏွင္းဆီ ၃၃ ပြင့္ - အေလးအနက္ထပ္ေျပာမယ္ သိပ္ခ်စ္တယ္။
ႏွင္းဆီ ၃၆ ပြင့္ - တစ္ခါဆုံေတြ႔ ေမ့လို႔မရ ထာ၀ရတိုင္ လို႔ဆိုပါတယ္။
ႏွင္းဆီ ၄၄ ပြင့္ - တစ္သက္တာ ထာ၀ရပါလို႔ ကတိေပးပါတယ္။
ႏွင္းဆီ ၅၀ ပြင့္ - ဘယ္ေတာ့မွ ၀မ္းမနည္းရမယ့္ အခ်စ္မ်ိဳးနဲ႔ ခ်စ္တာပါဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ေပါ့။
ႏွင္းဆီ ၅၆ ပြင့္ - ၅ နဲ႔ ၆ လိုပဲ မင္းရဲ႕ အနီးဆံုးမွာ ေနခ်င္တဲ့သူပါတဲ့။
ႏွင္းဆီ ၉၉ ပြင့္ - နားလည္ေပးမႈ ရာႏႈန္းျပည့္နဲ႔ ရာသက္ပန္ ခ်စ္ေနမွာပါလို႔ ဖြင့္ဆိုၾကပါတယ္။
ႏွင္းဆီ အပြင့္ ၁၀၀ ကေတာ့ ႏွစ္တစ္ရာတိုင္ အသက္ထက္ဆံုး ရိုးေျမက် ေပါင္းပါ့မယ္လို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

ဒီအေၾကာင္းအရာေလးနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ကြၽန္မရဲ႕အေတြးအျမင္ကိုေျပာရရင္ေတာ့
ကြၽန္မသာ ႏွင္းဆီပန္း အပြင့္ ၁၀၀ ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ ႏွင္းဆီပန္းအေရာင္းဆိုင္ဖြင့္ၿပီး
အဲဒီ အပြင့္ ၁၀၀ လံုးကို ေသခ်ာေပါက္ ေရာင္းစားပစ္လိုက္မွာ အမွန္ပါပဲ။
မမယ္မ

(မွတ္ခ်က္ - မမယ္မ မွ ေနာက္ဆုံုးေပၚ ေခတ္မီ ဓါတ္ေခ်ာပို႔စနစ္ျဖင့္ ပို႔သည္)

~~~ လွပါတယ္ဆိုေနမွ ~~~
~~~ ဒီထက္ပိုလွခ်င္သူေလးရယ္ ~~~
~~~ ကိုယ္ဟာမင္းကို ~~~
~~~ လွလို႔ခ်စ္တာမဟုတ္ ~~~
~~~ ခ်စ္လို႔လွတာပါ ~~~

ကမာၻေပၚမွာ ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္၊ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္
ၾကည့္လို႔အလွဆံုးအရာကိုေျပာပါဟု ဆိုလာလွ်င္
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ “ကိုယ့္ခ်စ္သူ” လို႔ပဲ ေျဖမိမွာအမွန္။
ဘယ္သူ႔အတြက္မွန္မွန္၊ မမွန္မွန္ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့
အျမဲတမ္းမွန္ကန္ေနေသာ Universal Truth ျဖစ္လို႔ေနေသာေၾကာင့္ပင္။

ကြၽန္ေတာ္သိသေလာက္
မိန္းကေလးမ်ားတြင္ အလွသံုးမ်ိဳးရွိသည္ဟု ၾကားဖူးသည္။

ပင္ကို (သဘာ၀) အလွ - မၿဖီးမလိမ္း၊ မျခယ္မသ၊ မျပင္မဆင္ဘဲ
ပင္ကိုသဘာ၀အတိုင္း လွေနေသာအလွ ျဖစ္ပါသည္။
မနက္မိုးလင္း မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးခါစတြင္ ေတြ႕ရတတ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

ကပိုကရိုအလွ - အလုပ္လုပ္ေနရင္း၊ ထမင္းဟင္းခ်က္ေနရင္း၊
အက်ႌ လံုခ်ည္က ဖိုသီဖတ္သီ၊ ဆံပင္က ဖို႔ရိုးဖါးယား၊ ေခြၽးေလးကစို႔စို႔ ႏွင့္
ညစ္ပတ္ေပက်ံေနသည့္ၾကားကပင္ လွေနေသာအလွဟု အဆိုရွိပါသည္။
ဖိုသီဖတ္သီအလွဟုလည္း အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုၾကျပန္ပါေသးသည္။

ျပဳျပင္ဆင္ယင္ထားေသာအလွ - နဂိုကသိပ္မလွေသာ္ျငားလည္း
ဘြဲ႕ယူရန္၊ အလွဴမဂၤလာပြဲသြားရန္၊ အခမ္းအနားတက္ရန္ ျပင္ဆင္လိုက္ေသာအခါမွ ထင္းလင္း၀င္းပလာသည့္အလွမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။

အလွအပႏွင့္ ပက္သက္၍ မည္သို႔ပင္ဖြဲ႕ႏြဲ႔ေစကာမူ
ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့
မမယ္မရဲ႕အလွကို ဖြဲ႕ဆုိသီက်ဴးဖို႔ ျမန္မာေ၀ါဟာရမ်ား ရွားပါးလို႔ေနသည္။
သူမက ၿဖီးလိမ္းျပင္ဆင္လာေတာ့လည္း လွသည္။
အခ်ိန္မရလို႔ ဘာမွမလိမ္းမက်ံ၊ မျခယ္မသဘဲ နဂိုေနအတိုင္း
မ်က္ႏွာေျပာင္ႏွင့္ဆိုလွ်င္လည္း လွေနျပန္သည္။
(တစ္သားေမြး တစ္ေသြးလွ မဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာသည္။)
သူ႔ပံုစံေလးက ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္ စြဲမက္ေစသည္။
မ်က္လံုးထဲကပင္ မထြက္ေတာ့ (ပိုးေကာင္ ၀င္သြားလို႔)
သစ္လြင္ပ်ိဳႏု၊ လွေပါင္းစုသည့္အရြယ္မို႔
သူ႔ကိုၾကည့္လိုက္တိုင္း အျမဲႏုပ်ိဳလန္းဆန္းေနသည္။
ျမင္ရသူကိုပါ တက္ၾကြရႊင္လန္းေစသည္၊ ျပံဳးေပ်ာ္ၾကည္ႏူးေစသည္။
(ကိုယ့္ခ်စ္သူမို႔ ေျပာတာမဟုတ္ပါ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ခ်စ္သူေတြလည္း ဒီလိုပဲ ေနမွာပါ။)
ၾကည့့္လို႔ပင္ မရေတာ့ (အဲေလ . . မွားလို႔) ၾကည့္လို႔ပင္ မ၀ေတာ့။
ရွမ္းႀကိဳက္လို႔ ႏြားေခ်ာေလတာလားေတာ့ မေျပာတတ္။
အလွအပဆုိသည္မွာ ၾကည့္ရႈခံစားတတ္မႈအေပၚတြင္လည္း
မူတည္တတ္ေသးသည္ပဲေလ။
ဘယ္သူ႔အတြက္ ဘယ္ေလာက္ပင္ ရုပ္ဆိုးေနေစဦးေတာ့
ကုိယ့္ခ်စ္သူအတြက္ေတာ့ အလွဧကရီျဖစ္လို႔ေနတတ္တာ မဆန္းေပ။
(ခပ္မိုက္မိုက္အလွတို႔၊ ေပေစာင္းေစာင္းအလွတို႔၊
ဖိုးသိုးဖတ္သတ္အလွတို႔လည္း ရွိခ်င္ရွိေနႏိုင္ဦးမည္ ဆိုလွ်င္ေတာင္
ကြၽန္ေတာ့္မမယ္မႏွင့္ ကင္းအံ့မထင္။)
ေၾသာ္ . . ဘာလိုလိုနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တတ္ေနပါပေကာလား။

(ရည္ညႊန္း - ႏုဖပ္ဥအက္ကာ ပိုးစိုးပက္စက္လွေနေသာ ကြၽန္ေတာ့္ခ်စ္သူ မမယ္မသို႔ အမွတ္တရ)

စေန၊ တနဂၤေႏြေက်ာင္းပိတ္ၿပီး
ျပန္ဖြင့္တဲ့ တနလၤာေန႔ေရာက္ရင္
မမယ္မဆီက စာေရာက္လာေလမလားရယ္လို႔
ေမွ်ာ္ေငးမိတာ ကြၽန္ေတာ့္အက်င့္တစ္ခုလို ျဖစ္ေနၿပီ . . .
တနလၤာေန႔က စာတစ္ေစာင္မွ ပါမလာလို႔
ဆရာ တင္သန္းဦး ေရးသလို “စာမလာ၊ သတင္းမၾကား” ျဖစ္ေနတုန္း
အဂၤါေန႔လည္းေရာက္ေရာ သူမဆီက စာေရာက္လာပါေတာ့တယ္ . .
ကြၽန္ေတာ္ေဆးလိပ္ေသာက္တာကို မႀကိဳက္ေပမယ့္
ခ်ဳပ္ျခယ္ကန္႔သတ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲဲ ခ်င့္ခ်ိန္စဥ္းစားႏို္င္ေအာင္
ေဆးလိပ္ရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးဆိုးျပစ္ေတြကို အစီအစဥ္တက်
အေသးစိတ္ေရးေပးလိုက္ေသာ သူမအား ေလးစားသြားမိသည္ . .
ျမန္မာလို တစ္လံုးမွ မပါ။ အားလံုး Medical Terms ေတြခ်ည္းဆိုေတာ့
ကြၽန္ေတာ့္မွာ Dictionary တစ္အုပ္ႏွင့္ အေတာ္အလုပ္ရႈပ္သြားသည္။
အခ်ိဳ႕စာလံုးမ်ား ရွာလို႔ပင္မေတြ႕။
ေဆးလိပ္ရဲ႕ဆိုးက်ိဳးေတြ ေရးထားတာျမင္ရေတာ့မွ
တစ္စံုတစ္ရာကို ျပင္းျပင္းရွရွ သတိရမိသြားသည္ . . .
“ေၾသာ္ . . ငါဒီေန႔ တစ္ေနကုန္ ေဆးလိပ္ မေသာက္ရေသးပါလား” လို႔
အေတြးမဆံုးခင္ မီးျခစ္ႏွင့္ ေဆးလိပ္ဆီ လက္က အလိုလိုေရာက္သြားသည္ . .
ေဆးလိပ္ႏွင့္မီးျခစ္ တစ္ဘက္၊ စာက တစ္ဘက္ကိုင္ရင္း စဥ္းစားမိသည္ . . .
အေတြးထဲမွာေတာ့ @#$%^&**&^%$#@*&^%$#@
ေနာက္ဆံုးေတာ့ လက္ထဲက ေဆးလိပ္ႏွင့္မီးျခစ္ကို
စားပြဲေပၚ ျပန္တင္ထားလိုက္သည္။
တစ္ေန႔ေဆးလိပ္ႏွစ္လိပ္ကုန္သည္ဆိုလွ်င္ တစ္လိပ္သာေသာက္ျဖစ္ေတာ့သည္။
ႏွစ္ခါေသာက္မည့္အေရး မေသာက္ျဖစ္ေတာ့။
မမယ္မ တစ္ေယာက္ ေက်နပ္ႏိုင္ေကာင္းပါရဲ႕။

One day,
She came to me and asked me
What's more important: She or My Life?
I said My Life.
Then, She walked away and left me,
Never knowing that she is My Life.

ရင္ကိုယားေစေသာ စာေလးတစ္ေစာင္

ကြၽန္ေတာ္က လူတစ္မ်ိဳး။

ခ်စ္သူခင္သူဆီကလာတဲ့ စာမ်ိဳးဆိုရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပီးစလြယ္မဖတ္တတ္။

က်က်နနခံစားၿပီးမွ ဖတ္တတ္သည္။ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ရင္ မဖတ္။

သူေတာင္ အခ်ိန္ေပးၿပီး ကိုယ့္ဆီကို တကူးတက စာေရးေသးတာပဲ။

ကိုယ္က သူ႔လိုေတာင္ လက္ေညာင္းခံၿပီး စာေရးရတာမ်ိဳးမဟုတ္။

မ်က္လံုးနဲ႔ (တိတိပပေျပာရရင္ ရင္ဘတ္နဲ႔) ဖတ္တာေလာက္ေတာ့ အခ်ိန္ေပးသင့္သည္။ ခံစားနားလည္ေပးသင့္သည္။

ဒါမွလည္း မွ်မွ်တတ ျဖစ္ေတာ့မယ္ေပါ့။

တစ္ေန႔ ေက်ာင္းကအျပန္ စာတိုက္၀င္ၾကည့္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္စာ ပါလာသည္။

ေပ်ာ္လိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း။ ခ်က္ျခင္းေဖါက္ဖတ္ခ်င္စိတ္ကို ၿမိဳသိပ္ကာ

စာကို တယုတယ အိတ္ထဲထည့္ၿပီး ျပန္လာခဲ့သည္။

အခန္းေရာက္လို႔ အ၀တ္အစားလဲ၊ တိုလီထြာလီေလးေတြလုပ္ၿပီး၊

စိတ္ရွင္းသြားေတာ့မွ စာကို ေအးေအးေဆးေဆး ေဖါက္ဖတ္ျဖစ္သည္။

ေရးသည့္သူက ခံစားခ်က္ပါပါ ေရးလိုက္သည့္အတြက္လားေတာ့မသိ၊

စာအိတ္ေဖါက္ေနရင္းႏွင့္ပင္ ကြၽန္ေတာ့္ရင္ေတြ တဒိတ္ဒိတ္ခုန္လာသည္။

(ကြၽန္ေတာ္ ေကာ္ဖီမႀကိဳက္တတ္ပါ။)

စာထဲကအေၾကာင္းအရာေလးေတြကို ဖတ္ရင္းနဲ႔

ရင္ထဲမွာ ယားက်ိက်ိျဖစ္လာတယ္။

စာဖတ္သူကို ယားက်ိက်ိေတာင္ ခံစားေစတယ္ဆိုေတာ့

ေတာ္ေတာ့္ကို ဆြဲေဆာင္မႈေကာင္းတဲ့ စာေလးေပါ့။

သူ႔စာထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ နစ္ေမ်ာသြားသည္မသိ၊ ေနာက္ေတာ့ လက္ေတြပါ ယားလာတာ။ တစ္ကိုယ္လံုးကို ယားလာေတာ့တာပါပဲ။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္လို႔ ေရေျပးခ်ိဳးလိုက္ရေတာ့တယ္။

စာထဲက တစ္ေယာက္ေသာသူရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြအေပၚ

အဲေလာက္ထိ နင့္နင့္သည္းသည္း ခံစားနားလည္ေပးမိတာ ကြၽန္ေတာ္မလြန္ပါဘူးေနာ္။
ေရခ်ိဳးၿပီး၊ စာေလးကို ေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ေတာ့မွ

ေအာက္ဆံုးက မွတ္ခ်က္ကို သတိထားမိသြားသည္။

"ေခြးလ်ားသီးမႈန္႔ပါသည္" တဲ့ေလ။

ဖတ္ဘူးေသာ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ေဖၚျပပါသည္။

ထိုမိန္းကေလး

ဒီေန႔ ကြၽန္ေတာ္ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းထဲမွာ Lecture လိုက္ေနတုန္း စူးစူးရွရွနဲ႔ ဖုန္း၀င္လာလို႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္အသိသူငယ္ခ်င္းေတြထဲက မဟုတ္ဘဲ Private Call နဲ႔ ေခၚေနတာကို ထူးထူးျခားျခား ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာ စာသင္ေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဖုန္းကို Accept မေပးဘဲ Ignore ေပး လိုက္ၿပီး စာဆက္သင္ေနပါတယ္။ ဖုန္းက ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္၀င္လာျပန္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း Ignore ထပ္ေပးလိုက္ျပန္ပါတယ္။ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ဖုန္း Ring Tone ကို အဆံုးထိ (ဆရာ မၾကားေအာင္) ေလ်ာ့ခ်လိုက္ၿပီး Vibrate လုပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာလည္း ဘယ္သူ၊ ဘာ အေရးႀကီးလို႔လဲ မသိ ဘူးဆိုၿပီး ေတြးလိုက္မိပါတယ္။ စာေရးစားပြဲေပၚတင္ထားတဲ့ဖုန္းက Vibration ေၾကာင့္ တုန္ခါလာၿပီး တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ဖုန္း၀င္လာခ်ိန္မွာေတာ့ သိခ်င္စိတ္ ကို ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ မၿမိဳသိပ္ႏိုင္ေတာ့။ စားပဲြေအာက္သို႔ ေခါင္းအနည္းငယ္ တိုး၀င္ငံု႔လ်ိဳးကာ ဖုန္းကိုင္လိုက္ပါတယ္။ အသံရွင္က မိန္းကေလးျဖစ္ေနသည္။
“ဟယ္လို၊ ဘယ္သူလဲမသိဘူး”
“ဟယ္လို၊ ကို …… နဲ႔ စကားေျပာခ်င္လို႔ပါရွင္”
တစ္ဘက္ကဖုန္းကိုင္သူကို မည္သူႏွင့္ေျပာလိုေၾကာင္း ခြင့္ပန္သည့္သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ရင္းႏွီးသူအခ်င္းခ်င္း စေနာက္သည့္အေနျဖင့္ ေငါ့ေျပာသည့့္ပံုစံမ်ိဳး ေျပာဆိုေနပံုက ကြၽန္ေတာ့္ကို ပိုမို အံ့အားသင့္သြားေစျပန္သည္။ သူမ အသံက တရင္းတႏွီး ရွိလွသည့္အျပင္ စကားေျပာရင္းက တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ရယ္လိုက္ ေသးသည္။ ေရွ႕က ဆရာ မၾကား၊ မျမင္ေအာင္ ခိုးေျပာေနရေသာ ကြၽန္ေတာ့္ ဒုကၡကို သူမ မသိ။
“ဟုတ္ပါတယ္၊ ဘယ္သူလဲမသိဘူး”
“ကို …… ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္”
“ဟုတ္ပါတယ္၊ ဘယ္သူလဲမသိဘူး” ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္ေမးလိုက္ျပန္သည္။
“…………………………”
ဒီအတိုင္းဆို မျဖစ္ေတာ့၊ စာသင္ခန္းထဲမွာ ဆရာ့အသံက လႊမ္းေနေသာေၾကာင့္ သူမ အသံကို သဲသဲကြဲကြဲ သိပ္မၾကားရ။ ဒီလိုပဲ ဆရာ မၾကားေအာင္ တိုးတိုးေလး ကပ္ေျပာေနရေသာ ကြၽန္ေတာ့္အသံကိုေရာ သူမ ၾကားႏိုင္ရဲ႕လား မသိ။ သိခ်င္ စိတ္ေၾကာင့္ေရာ၊ စကားကို ဘယ္သူမွ မၾကားေအာင္ ထိန္းေျပာေနရသည့္အတြက္ ပါ စိတ္လွဳပ္ရွားၿပီး ကြၽန္ေတာ့္အသံေတြ မသိမသာ တုန္ယင္ေနသည္။
“ကြၽန္ေတာ္ စာသင္ခန္းထဲေရာက္ေနလို႔ ေနာက္မွ ျပန္ဆက္ပါေနာ္”
“…………………………”
ကြၽန္ေတာ္ ဖုန္းခ်ပစ္လိုက္သည္။ စာဆက္သင္ေနေပမယ့္ အာရံုက စာထဲမွာ မရွိ ေတာ့။ (ကြၽန္ေတာ့္ကို သိေနေသာ) ဖုန္းဆက္သည့္ အဆိုပါအသံရွင္မိန္းကေလး က ဘယ္သူလဲ၊ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့္ဆီဖုန္းဆက္တာလဲ ဆိုတာကို (ခပ္ျပင္းျပင္း) သိခ်င္တာကလြဲရင္ ကြၽန္ေတာ့္ခံစားခ်က္က ဒီထက္ မပိုခဲ့။

စာသင္ရင္း ဖုန္းထဲမွ Received Calls ေတြကို ျပန္ၾကည့္ေနမိသည္။ Private Call ျဖင့္ ေခၚဆိုေသာေၾကာင့္ ဖုန္းနံပါတ္ မေပၚသည့္အတြက္ မည္သည့္အရပ္မွ ေခၚဆိုေနေၾကာင္း ျပန္ၾကည့္လို႔လည္းမရ၊ မိမိက ျပန္ေခၚလို႔ကလည္း မရႏိုင္ျပန္။ ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေတြ ေယာက္ယက္ခတ္ကုန္သည္။

ကြၽန္ေတာ္သိေသာ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ အသံ မဟုတ္တာကေတာ့ ေသ ခ်ာသည္။ သူတို႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဖုန္းေခၚသည္ဆိုလွ်င္ေတာင္ ဘာအတြက္ေၾကာင့္မွ Private Call ျဖင့္ မေခၚ။
ဒါျဖင့္ ဖုန္းမွားေခၚမိတာေရာ ျဖစ္ႏိုင္လား၊ ကြၽန္ေတာ့္နာမည္ကို တပ္ေခၚေနေသာ ေၾကာင့္ ပိုလို႔ပင္ မျဖစ္ႏိုင္ေသး။
ဒါဆို ဘယ္သူလဲ၊ ကြၽန္ေတာ္ မစဥ္းစားႏိုင္။
သူမ ဖုန္းေခၚသည့္အခ်ိန္က စာသင္ခန္းထဲေရာက္ေနမိသည့္ မိမိအျဖစ္ကိုပဲ အျပစ္ တင္ရမလား ?
ဒါမွမဟုတ္ အမည္နာမကို ေျပာမသြားသည့္ သူမ ကိုပဲ ယိုးမယ္ဖြဲ႕ရမလား ?
သို႔တည္းမဟုတ္ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ (ကိုရီးယားကားေတြထဲကလို) ဖုန္းသရဲ မ်ား ေျခာက္ေလသလား ?
စာသင္ခ်ိန္ၿပီးသြားေတာ့ ဖုန္းမ်ား ျပန္ေခၚဦးမလားဆိုၿပီး ေစာင့္ေနမိေသးေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မျပည့္၀ခဲ့။
ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ေက်ာင္းကအျပန္ အိမ္မေရာက္မခ်င္း ဘတ္စ္ကားေပၚ အထိ အေတြးေတြက ကပ္တြယ္ၿငိပါလာသည္။
ပေဟဠိဆန္လြန္းလွပါဘိေတာင္း ………။

ခ်စ္သူအတြက္ ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္

တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ သူ႔ဟာနဲ႔သူသီးသန္႔ေနရင္ အင္မတန္ကို ျမတ္ႏိုးဖြယ္ ရာေကာင္းတဲ့ ခံစားခ်က္တစ္ခုပါ။ ဒီအခ်စ္ကို ေငြေၾကးအရွိန္အ၀ါေတြ၊ မာန္မာန ေတြနဲ႔ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္မွဳေတြ ေရာေႏွာလိုက္တဲ့အခါမွာ အခ်စ္ဟာ နာမည္ ဆိုးနဲ႔ေက်ာ္ၾကားသူ ျဖစ္သြားရတာေပါ့။ အမွန္မွာက အခ်စ္ဆိုတာ ေပးဆပ္ျခင္း မဟုတ္သလို ရယူျခင္းလည္းမဟုတ္ျပန္ဘူး။ အနီးစပ္ဆုံးေျပာရရင္ေတာ့ ဖလွယ္ ျခင္းေပါ့။ တစ္ဦးရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ႕ကို တစ္ဦးထံေျပာၿပီး ဖလွယ္တာ၊ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ပူပင္ေသာကကို တစ္ေယာက္က မွ်ေ၀ခံစားေပးတာ၊ ဒါဟာ အခ်စ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႔ ပိုနီးစပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေပးအယူမွ်တတဲ့ စုံတဲြေလးေတြ ျဖစ္ဖို႔ အတြက္ ေအာက္ပါအခ်က္ေလးေတြကို ဖတ္ၾကည့္ၿပီး တစ္ပတ္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ စမ္းသပ္ၾကည့္ပါလား။
(အဆင္မေျပလို႔ ျပန္အမ္းရင္ေတာ့လည္း သေဗၺသတၱာ၊ ကမၼသကၠာ ေပါ့ဗ်ာ)
အခ်စ္ေတြ ထုံမြမ္းေနတဲ့ ႏို၀င္ဘာလေလးမွာ ခ်စ္သူတိုင္း အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ေစဖို႔ အတြက္ေလ။

• သူနဲ႔ကိုယ့္ရဲ႕ကဲြျပားခ်က္ေလးေတြကို သေဘာေပါက္ေပးပါ

စကၠန္႔ပိုင္းသာျခားၿပီးေမြးတဲ့ အျမြာေလးေတြေတာင္မွ စိတ္ဓါတ္ခ်င္းခၽြတ္စြပ္တူဖို႔ ရာ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားမွာ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္လိုမွ အႀကိဳက္ခ်င္းတူညီႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ဦးက ေကာ္ဖီႀကိဳက္ၿပီးႇ၊ တစ္ဦးက လက္ဖက္ရည္ႀကိဳက္တာ ျပႆနာမဟုတ္ေပမယ့္ ဒီထက္ေလးနက္တဲ့ ကိစၥေတြမွာဆိုရင္ေတာ့ ျပႆနာရွိလာႏိုင္ၿပီေပါ့။ ဥပမာ - ေယာက္်ားေလးဆိုရင္ ဘီယာ၊ စီးကရက္ ေသာက္တာမ်ဳိး၊ ဒါမ်ဳိးက ေျပာင္းလဲ လာတဲ့ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအရမို႔ အလြန္အကြၽံမဟုတ္ရင္ နားလည္ေပးသင့္တဲ့ ကိစၥမ်ဳိးပါ။ အဓိကက သူရဲ႕စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ရဲ႕စိတ္ဟာ ဘယ္လိုမွထပ္တူက်မွာ မဟုတ္လို႔ ညီမွ်ျခင္းခ်ဖို႔လည္း မႀကိဳးစားပါနဲ႔။ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ နားလည္ ေပးထားျခင္းဟာလည္း သူကိုယ့္ကို ရွိန္လာေစမယ့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ပါဘဲ။

• ခ်စ္လက္ေဆာင္ေလးေတြေပးပါ

လက္ေဆာင္ဆိုတာ မႏွစ္သက္တဲ့သူ မရွိပါဘူး။ တန္ဖိုးနည္းတာ၊ မ်ားတာထက္ လက္ေဆာင္ေပးတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုအေလးအနက္ထားျခင္းတစ္မ်ဳိးပဲ မဟုတ္ လား။ ဒီလိုပါဘဲ၊ ခ်စ္သူေတြမွာလဲ ေမြးေန႔ေရာက္မွ လက္ေဆာင္ေဆာင္ေပးတာ မ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ ရံဖန္ရံခါ ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္ေလးေတြေပးတာဟာ သူ႔ကို ကိုယ္အေလးအနက္ထားတယ္ဆိုတာ ပါးစပ္ကမေျပာဘဲ ရင္ဘတ္နဲ႔ ထုတ္ေဖာ္ ျပသ ေနတာပါပဲ။ စာအုပ္ႀကိဳက္တဲ့ခ်စ္သူအတြက္ စာအုပ္ေလးေတြ လက္ေဆာင္ ေပးတာမ်ဳိး ၊ သီခ်င္းႀကိဳက္တတ္တဲ့ ခ်စ္သူေလးအတြက္ သူသေဘာက်တဲ့ အဆို ေတာ္ရဲ့ အေခြထြက္ရင္ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား လက္ေဆာင္၀ယ္ေပးတာမ်ဳိး စသျဖင့္ေပါ့။ ဒါေလးေတြက တစ္ဖက္သားက ကိုယ့္ကိုပိုခ်စ္လာေစမယ့္ အခြင့္အလမ္းေလးေတြ ပဲေပါ့။
(စာအုပ္ႀကိဳက္တဲ့ခ်စ္သူအတြက္ ေရးခ်င္တာေရးလို႔ရေအာင္ အေတြးေခ်ာ္ၿပီး ဗလာစာအုပ္ေတြ ေပးတာမ်ိဳး၊ Iron Cross ႀကိဳက္တဲ့ခ်စ္သူအတြက္ ေပးခ်င္ ေဇာကပ္ၿပီး တြံေတးသိန္းတန္ေခြကို တကူးတက ရွာ၀ယ္ၿပီး လက္ေဆာင္ေပးတာ မ်ိဳးေတာ့ မလုပ္မိဖို႔လိုပါတယ္)

• နားလည္စြာနဲ႔ စိတ္ဓါတ္ျမွင့္တင္ေပးပါ

Life is not a bed of rose ဆိုတဲ့စကားလိုပဲ ဘ၀ဆိုတာ ပန္းခင္းလမ္း မဟုတ္ဘူးေလ။ ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာတဲ့လူပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ရႈံးခ်ိန္တို႔၊ ၀မ္းနည္း ေၾကကြဲရတဲ့ အခ်ိန္တို႔ဆိုတာ ရွိလာမွာပဲမဟုတ္လား။ ဒီလိုအခက္အခဲေတြ ၾကံဳလာ တိုင္း နားလည္စြာနဲ႔ စိတ္ဓါတ္ျမွင့္တင္ေပးဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ သူစိတ္ဓါတ္က် ေနခ်ိန္၊ ဒါမွမဟုတ္ ရႈံးနိမ့္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ခ်စ္သူေကာင္းပီသစြာနဲ႔ ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြး ေပးႏိုင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ မေအာင္ျမင္လို႔ စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို သြားၿပီးအျပစ္တင္ရင္ တစ္ဖက္ကလည္း မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ျပန္ေျပာတဲ့အခါ အခန္႔ မသင့္ရင္ အက္ေၾကာင္းရာေတြပါ ထင္သြားတတ္ပါတယ္။ သူ႔အေပၚကို ကိုယ္က နားလည္ေပးႏိုင္ရင္ အႏိႈင္းမဲ့ ျဖစ္ၿပီေပါ့။

• ခ်စ္သူအတြက္ဆို လူရႊင္ေတာ္ျဖစ္ပါေစ

ဟာသကို မႀကိဳက္တဲ့သူရွိရင္ လက္ညွိဳးထိုးျပစမ္းပါ။ ဒီလိုပါဘဲ တည္တည္ တင္း တင္းႀကီးေနတဲ့ သူကို ဘယ္သူက ခင္ခ်င္မလဲေနာ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေလးေတြ ဖန္တီးေပးႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ေနရင္ အေကာင္းဆုံးပဲ ေပါ့။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြ ဖန္တီးတာဟာ ေငြေၾကးတစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ မကုန္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေပ်ာ္ရႊင္မွဳ႕ကို ေငြေၾကးနဲ႔လည္း ၀ယ္ယူလို႔မရပါဘူး။ ကိုယ္ခ်စ္သူ ကို တစ္ခါရယ္ေမာေအာင္လုပ္ႏိုင္သူဟာ ႏွစ္ဆတိုးၿပီး ပိုခ်စ္ခံရတဲ့သူပါဘဲ။ ဒါ့အျပင္ အံ့ၾသစရာလုပ္တတ္တာဟာလည္း အရည္အခ်င္းတစ္ခုပဲတဲ့ေနာ္။ ကဲ - သင့္ခ်စ္သူနဲ႔ေတြ႔တဲ့အခါ သူရယ္ေအာင္ တစ္ခုခုေနာက္ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။ တစ္ခု သတိထားရမွာက စိတ္ဆိုးေအာင္ပဲေနာက္ေနာက္၊ ရယ္စရာျဖစ္ေအာင္ပဲ စစ၊ စိတ္နာေအာင္ မစ၊ မေနာက္မိေစဖို႔ပဲ။

• အျဖဴေရာင္ ေမတၱၱာကိုလည္းေပးပါ

အခ်စ္ဆိုတာ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ပူေလာင္တတ္တဲ့ သဘာ၀ရွိပါတယ္။ ဘယ္လိုအခါ မ်ဳိးေတြမွာ ပူေလာင္သလဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဆႏၵေတြမျပည့္၀တဲ့အခါမွာေပါ့။ ေမတၱာ မွာေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ပူေလာင္ျခင္းဆိုတာ မရွိဘူးေလ။ ေမတၱာဆိုတဲ့သေဘာက တစ္ေလာကလုံးကို ျဖန္႔က်က္ေပးထားလို႔ ရတာမဟုတ္လား။ အခ်စ္ဆိုတာက ေတာ့ တစ္ေလာကလုံး မေျပာနဲ႔။ ဟင္း - တစ္ေယာက္ထက္ပိုသြားၿပီဆိုရင္ကို .... ကဲ - အဲဒါေတြထက္ အေရးႀကီးတာေတြက သူ႔အေပၚမွာ နက္ရႈိင္းတဲ့ အခ်စ္ေတြနဲ႔ ထပ္တူ ေအးျမလွတဲ့အျဖဴေရာင္ေမတၱာကိုလည္း ေပးႏိုင္ဖို႔ပါ။ ဒီလို စိတ္ထား တတ္သြားရင္ အရမ္းႀကီး ျပာက်ေအာင္ေတာ့ မပူေလာင္ေတာ့ဘူးေပါ့။ အထူး သတိထားရမွာကေတာ့ ကိုယ့္အခ်စ္ကို ဗန္းျပၿပီး ၊ သူ႔ဘ၀ရဲ႕ တက္လမ္းေတြကို ပိတ္ပင္မထားဖို႔ပါဘဲ။ ေမတၱာနဲ႔ယွဥ္ၿပီး ခ်စ္တတ္တဲ့သူဟာ အရာအားလုံးထက္ ျမင့္ျမတ္တဲ့သူပါ။

• ေတာင္းပန္ျခင္းႏွင့္ ခြင့္လႊတ္ျခင္း ဒြန္တဲြပါေစ

ေလာကမွာ မမွားဖူးတဲ့သူဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ခ်စ္သူေတြၾကားမွာ ႀကီးႀကီး က်ယ္ က်ယ္ေတြ မဟုတ္ရင္ေတာင္ စိတ္အခန္႔မသင့္စရာကိစၥေလးေတြကေတာ့ စုံတဲြ တိုင္းလိုလိုမွာ ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က ကိုယ္မွားမွန္းသိရက္နဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မေတာင္းပန္ခ်င္ၾကဘူး။ ဒီေတာ့ ဘယ္လိုျပႆနာေတြျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ကမွားတယ္ ဆိုရင္ ေတာင္းပန္ဖို႔ ၀န္မေလးပါနဲ႔။ ဒီလိုပါပဲ၊ အေတာင္းပန္ခံရတဲ့သူကလည္း ငါကအသာစီးကပဲဆိုတဲ့ စိတ္မ်ဳိးႀကီးနဲ႔ တင္းမထားသင့္ဘဲ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပး တတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ကိုယ္မွားလို႔ ေတာင္းပန္ျခင္းဟာ တစ္ဖက္သားအေပၚ ေလးစားမႈရွိျခင္းနဲ႔လည္း အတူတူပါဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ မွားသြားရင္ ေက်နပ္ေအာင္ ေတာင္းပန္လိုက္ပါ။ ေတာင္းပန္ခံရရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။ ဒါေပမယ့္ ေစာ္ကားဖို႔၀န္မေလးသလို ေတာင္းပန္ဖို႔လည္း အသင့္ပဲ ဆုိတဲ့ လူစားမ်ိဳးထဲ မပါပါေစနဲ႔။

• ေႏြးေထြးေသာအခ်စ္ေတြ အေရာင္လက္ပါေစ

သူနဲ႔ငါခ်စ္ေနတာပဲ။ ဘာမွမလိုပါဘူးေလဆုိၿပီး ေအးတိေအးစက္ႀကီး ေနတာ ၾကာလာရင္ ေအးတိေအးစက္ႀကီးပဲ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒီအေျခအေနႀကီးကို လိုလားပါသလား။ မလိုလားပါဘူးေနာ္။ အခ်စ္ေတြ အၿမဲတမ္းေႏြးေထြးဖို႔အတြက္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီအတြက္ကေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အျပန္ အလွန္ ဂရုစိုက္တာ၊ ခ်စ္သူျဖစ္စက အမွတ္တရေလးေတြ ျပန္ေျပာတာ၊ ေယာက္်ားေလး ဆိုရင္လည္း ကိုယ္ပိုးပန္းစဥ္က လြဲေခ်ာ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အျဖစ္သနစ္ေလးေတြကို ျပန္ ေျပာင္းေျပာဆိုတာ၊ မိန္းကေလးဆိုရင္လည္း အေျဖေပးစဥ္အခါက ရင္ခုန္ စိတ္ လႈပ္ရွားမွဳေလးေတြ ျပန္ရင္ဖြင့္ျပတာ စသျဖင့္ အခါအခြင့္သင့္တိုင္း ေႏွာင္း တျမည့္ျမည့္ ျပန္လုပ္သင့္ပါတယ္။ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားဟာ ပိုးပန္းစဥ္ ဒါမွမဟုတ္ အေျဖေပးစဥ္ေျပာတဲ့ တစ္ခါသုံးစကားမဟုတ္ပါဘူး။ မေသမခ်င္း တစ္ဘ၀လုံး သုံးရမယ့္ စကားပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ခ်စ္သူကုိခ်စ္တယ္လို႔ ထပ္ထပ္ေျပာဖို႔ ႏႈတ္ မတြန္႔ပါနဲ႔လား။ ႏွစ္ဦးသားေတြ႔ဆံုခ်ိန္မွာ သူ႔မ်က္၀န္းေတြကို တည့္တည့္စိုက္ၾကည့္ ၿပီး မင္းကိုအရမ္းခ်စ္တာပဲ ဆိုတဲ့ စကားကို ေျပာၾကည့္ပါလား။ သူလည္း ရင္ေတြ ျပန္ခုန္လာတာကို သင့္နားနဲ႔ ဆတ္ဆတ္ၾကားရပါလိမ့္မယ္။

ဖတ္ဘူးေသာ ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္ကို ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ ေဖၚျပလိုက္တာပါ

သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔

ၾကာငါးမည္ႀကိဳင္သင္းလို႔

လွ်ံ၀င္းတဲ့ေျပာင္ထိန္။

ေရႊနန္းေတာင္ေတာ္ဦးမွာ

ကြန္႔ျမဴးျမင္းမိုရ္မီး

ညီးတဲ့ခါခ်ိန္။

ရွိဦးငယ္ႏွိမ္

သံုးႀကိမ္ရိုေျပာင္း။

သကၠစၥာဂါရ၀ႏွင့္

စဥ္အလာပူေဇာ္ပြဲကို

ႏႊဲၾကေပေတာင္း . . ။

(ဖိုးသူေတာ္ဦးမင္း)

ယေန႔ကား ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၆၉ ခုႏွစ္၊ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔(အဘိဓမၼာေန႔) ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာလ တစ္ဆယ့္ႏွစ္လရွိသည့္အနက္ ဤသီတင္းကြၽတ္လသည္ မိုးရာသီကုန္ဆံုးကာ မိုးေလကင္းလြတ္၍ ရာသီဥတုေကာင္းမြန္သာယာသည့္ အခ်ိန္အခါျဖစ္သည့္အျပင္ ေန႔တာ ညတာ ညီမွ်ေသာကာလလည္း ျဖစ္ေပသည္။ ေမႊးရနံ႔ထံုသင္းကာ အဆင္းလွေသာ ၾကာျဖဴ၊ ၾကာနီ၊ ၾကာညိဳ၊ ၾကာပု႑ရိတ္ ႏွင့္ ၾကာပဒုမၼာဟူေသာ ၾကာမ်ိဳးငါးပါးတို႔မွာ ေရကန္သာအိုင္မ်ားအတြင္း၀ယ္ တစ္မူ ထူးျခားစြာ တန္ဆာဆင္ ဖြင့္ဖူးၾကသည္မွာလည္း သီတင္းကြၽတ္လ၏ ထူးကဲေသာ ဂုဏ္ရည္တစ္ခုျဖစ္သည္။

သံုးေလာကထြတ္ထား သဗၺညဳျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၱိျပည္တြင္ သရက္ျဖဴ ပင္ရင္း၌ အယူလြဲမွားေနေသာ တိတၱိတစ္သင္းတို႔အား တန္ခိုးျပာဋိဟာျပကာ ႏွိမ္နင္းေခ်ခြၽတ္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ တာ၀တႎသာ နတ္နန္း၀ယ္ မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး ေသာ သႏၱဳႆီတနတ္သားအားအမွဴးျပဳ၍ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ ရွိသည့္အနက္ ထက္၀က္မွ်ပင္ရွိေသာ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္ကို ဗႏၱဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ျဖာထက္တြင္ ၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး ထက္၀ယ္ဖြဲ႔ေခြေနေတာ္မူ၍ ေဟာ ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ ယင္းသို႔ တရားေရေအး အၿမိဳက္ေဆးကို တိုက္ေကြၽးေတာ္ မူၿပီးေနာက္ ဤ၀ါကြၽတ္ခ်ိန္ခါရက္ျမတ္တြင္ တာ၀တႎသာ နတ္နန္းမွသည္ လူ႔ျပည္ ျဖစ္ေသာ သကၤႆနဂိုရ္သို႔ သိၾကားမင္းလွဴဒါန္းေသာ ေရႊေစာင္းတန္း၊ ေငြေစာင္း တန္း၊ ပတၱျမားေစာင္းတန္း၊ ေစာင္းတန္းႀကီးသံုးသြယ္ျဖင့္ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔ ျခံရံလ်က္ ဆင္းသက္ၾကြျမန္းေတာ္မူလာခဲ့သည္။ ထိုသို႔ လူ႔ျပည္သို႔ၾကြျမန္းလာ ေသာ ဗုဒၶဘုရားရွင္အား လူ၊ နတ္၊ သတၱ၀ါအေပါင္းက ဆီမီးေရာင္စံုထြန္းညွိ ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ရာမွ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ (အဘိဓမၼာေန႔) အျဖစ္ေပၚေပါက္ လာျခင္းျဖစ္ေပသည္။

ဤသီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔တြင္ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထံုးတမ္းစဥ္လာ အရ ရတနာသံုးပါးႏွင့္ တကြ၊ သက္ႀကီး ၀ါႀကီး၊ လူႀကီး သူမ၊ ဆရာသမားမ်ားအား လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ၿပီး မီးထြန္းပြဲေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ ကေလးသူငယ္မ်ားကလည္း ဆီမီးေရာင္စံု ထြန္းညွိထားေသာ မီးပံုးမ်ား၊ မီးရႈးမီးပန္းမ်ား၊ အရုပ္မ်ားျဖင့္ အထူးရႊင္ျမဴးၾက သကဲ့သို႔ အပ်ိဳ၊ လူပ်ိဳတို႔မွာလည္း သီတင္းကြၽတ္လွ်င္ ထိမ္းျမားမဂၤလာေဆာင္ႏွင္း ႏိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္၍ ၀မ္းသာမဆံုး ရွိၾကကုန္၏။ ထို႔အတူ ကန္ေတာ့ခံ ဘိုးဘိုး၊ ဘြားဘြား၊ ဦးဦး၊ ေဒၚေဒၚ၊ လူႀကီးသူမတို႔မွာလည္း တပည့္၊ သား၊ ေျမးတို႔အား ဆုမ်ား ေပးကာ ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႕စြာရွိၾကေသာေၾကာင့္ ထူးကဲသည့္ မဂၤလာအခ်ိန္ အခါလည္း ျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါသည္။

(ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဌာေနတြင္လည္း ျမတ္စြာဘုရားအမွဴးျပဳေသာ ရတနာသံုးပါးအား သစ္သီးဆြမ္း ကပ္လွဴပူေဇာ္ၿပီး ၾကက္သားၾကာဇံခ်က္၊ သီးစံုအေအးတို႔ျဖင့္ ေကြၽးေမြးကုသုိလ္ျပဳပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ ေဖၚျပအပ္ပါသည္။)

ေကာ္ဖီေသာက္တိုင္းလြမ္းတယ္

ဆယ္ေက်ာ္သက္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ေမြးေန႔ပြဲဆိုေတာ့ ေကာင္ေလး၊ ေကာင္မေလးေတြ စုစုေ၀းေ၀း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး၊ စားၾကေသာက္ၾက၊ စကားေျပာၾက နဲ႔ ဆူညံေနပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေခ်ာေခ်ာလွလွ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္၀င္ လာေတာ့ ေကာင္ေလးေတြက စိတ္၀င္တစား လွမ္းၾကည့္လိုက္ၾကတယ္။ ထိုင္စရာ ရွာေနတဲ့ေကာင္မေလးကိုျမင္ရတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ထၿပီး သူ႔စားပဲြမွာ ထိုင္ဖို႔ေနရာေပးေတာ့ ေကာင္မေလးက ရွက္ရြံ႕ရြံ႕နဲ႔ ၀င္ထိုင္ပါေလရဲ႕။ သည္ေတာ့ မွပဲ ေကာင္ေလးလည္း မလုံမလဲနဲ႔ ရွက္ကိုးရွက္ကန္း ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ဒီအခ်ိန္ မွာပဲ စားပြဲထိုးတစ္ေယာက္က သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေရွ႕မွာ ေကာ္ဖီခြက္ေလးေတြ လာ ခ်ေပးတယ္။ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ မၾကည့္ရဲဘဲ ေကာ္ဖီခြက္ေလးေတြ ငုံ႔ေမႊရင္း ေကာင္ေလးက အနားမွာရွိတဲ့ စားပဲြထိုးေလးကို “ဆားနည္းနည္းေပးပါ” လို႔ ေတာင္းလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလးအဖို႔ အံ့အားသင့္ၿပီး ေကာင္ေလးကို ေမာ့ ၾကည့္မိေလရဲ႕။ ၿပီးေတာ့ ေကာ္ဖီခြက္ထဲ ဆားထည့္ေမႊေနတဲ့ေကာင္ေလးကို ေကာင္မေလးေရာ၊ အနားကလူေတြကပါ အထူးအဆန္းလို ၀ိုင္းၾကည့္ေနၾကတယ္။ ေကာင္ေလးက ေကာ္ဖီခြက္ကို ရွက္ရွက္နဲ႔ပဲ ေမာ့ေသာက္လိုက္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္ မွာပဲ ေကာင္မေလးက စူးစမ္းရင္း စပ္စုလိုက္တယ္။

“ေကာ္ဖီကို ဒီလိုပဲ ေသာက္တတ္သလား ဟင္….” တိုးတိုးေလးေမးတာပါ။
ေခါင္းငုံ႔ရင္း ေကာင္ေလးက ခပ္ဆိုင္းဆိုင္းေလး ျပန္ေျပာတယ္။
“ကၽြန္ေတာ့္ေမြးရပ္ေျမက ပင္လယ္ကမ္းစပ္ဆိုေတာ့ ပင္လယ္ေရထဲမွာပဲ ေဆာ့ ကစားႀကီးျပင္းခဲ့တယ္ေလ။ ေမြးရပ္ေျမနဲ႔ေ၀းတဲ့အခါမ်ဳိး၊ အေမ၊ အေဖနဲ႔ ရြာကို တမ္းတမိတဲ့အခါမ်ဳိးမွာ ပင္လယ္ေရနဲ႔အရသာတူတဲ့ ေကာ္ဖီငန္ငန္ေလးကို အလြမ္းေျပ ေသာက္တာပါ။”

ေကာင္ေလးကေျဖရင္း ေခါင္းေမာ့ၿပီး ေကာင္မေလးကို စူးစူးရဲဲရဲၾကည့္လိုက္တယ္။ အလို သူ႔မ်က္လံုးေတြမွာ မ်က္ရည္ေတြဖုံးလို႔ပါလား။ ေကာင္မေလးမ်က္ႏွာမွာ ရင္ ထဲက ကရုဏာ၊ သနားစိတ္ေတြ ထင္ဟပ္သြားပါတယ္။ ျမင္လွ်င္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္မိ လိုက္တဲ့ေကာင္ေလးနဲ႔ ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း စာနာစိတ္ေတြ ေပါက္ဖြားသြားတဲ့ ေကာင္ မေလးတို႔ ေမတၱာမွ်သြားခဲ့ၾကတာ မထူးဆန္းဘူးလို႔ ဆိုရမွာေပါ့။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တတြဲတြဲ ေစ်း၀ယ္ၾက၊ ဘုရားသြားၾကနဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ သံေယာဇဥ္ေလးေတြ ၿငိတြယ္လာ ေတာ့ ရာသက္ပန္အတူေနဖို႔ လက္ထပ္မဂၤလာျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။

ခ်စ္သူ ဘ၀မွာေရာ၊ အၾကင္လင္မယားဘ၀မွာပါ ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလး အတြက္၊ ေကာ္ဖီေသာက္တိုင္း ဆားထည့္ထည့္ေဖ်ာ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ေကာင္ေလး မေသာက္ခင္ ေကာ္ဖီကိုျမည္းတိုင္း ငန္လို႔ ေကာင္မေလး မ်က္ႏွာဟာ ရႈံ႕ရႈံ႕သြားရ စျမဲပါ။

ၾကာခဲ့ပါၿပီ ...
ဟိုးအရင္တုန္းကေကာင္မေလးဟာ အခုေတာ့ ငါးဆယ္ေက်ာ္ ေျခာက္ဆယ္နီးပါး အဘြားအရြယ္ ေရာက္ခဲ့ပါၿပီ။ သူ႔လက္မွာ စာတစ္ေစာင္ကိုင္ၿပီး ဖတ္ေနပါတယ္။ မ်က္လုံးအစုံမွာလည္း မ်က္ရည္စေတြနဲ႔။

“ေမာင္ ဘ၀မကူးခင္ အမွန္ကို၀န္ခံပါရေစ။ မ.. ကို စတင္ျမင္ေတြ႔စေန႔က ျမင္ လိုက္တာနဲ႔ သူမ်ားတကာထက္ ဦးေအာင္ ဖိတ္ေခၚမိခဲ့တယ္။ သၾကားနဲ႔ဆားမွားၿပီး ရွက္ရွက္နဲ႔ ေတာင္းမိတယ္။ အလြန္အင္မတန္ အရသာဆိုးတဲ့ ေကာ္ဖီငန္ငန္ကို ေမာင္လုံး၀မႀကိဳက္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မ.. ကိုစေတြ႔တဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ဒီေကာ္ဖီငန္ ငန္ကို ေမာင္တစ္သက္လုံး ေသာက္ခဲ့ရတယ္။ ဒီအတြက္ စိတ္မေကာင္းမျဖစ္သလို၊ ေနာင္တလည္းမရမိပါဘူး။ မ.. နဲ႔ဆံုခဲ့၊ အတူေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ အေပ်ာ္ဆံုး အခ်ိန္ေတြမို႔ပါ။ ေနာင္ဘ၀မွာ မ.. နဲ႔ျပန္ဆံုဖို႔အတြက္ ဒီေကာ္ဖီငန္ငန္ေတြ ေသာက္ ရမယ္ဆိုရင္လည္း ေမာင္ေသာက္အုံးမွာပါ။”

စာဖတ္အၿပီးမွာ သူမရဲ႕မ်က္လုံးအစုံက မ်က္ရည္စေတြဟာ စာရြက္ေပၚကို ေၾကြ လြင့္သြားပါတယ္။ မ်က္ရည္ကို အသာအယာသုတ္ရင္း စားပြဲထိုးကို “ဆား နည္းနည္းေလာက္” လို႔ လွမ္းမွာလိုက္ပါတယ္။ စားပဲြထိုးက ဆားပုလင္းေလး လာ ေပးပါတယ္။ ဆားပုလင္းထဲက ဆားေလးေတြကို ေကာ္ဖီခြက္ထဲထည့္ၿပီး ဇြန္း နဲ႔ေမႊလိုက္တယ္။ ေနာက္ ေကာ္ဖီခြက္ကို ႏႈတ္ခမ္းေတ့ၿပီး ေသာက္လိုက္ပါတယ္။ စားပဲြထိုးေလးက အံ့အားသင့္ဟန္ၾကည့္ၿပီး “ဘယ္လိုေနလဲ အန္တီ” လို႔ေမးေတာ့ မ်က္ရည္ေ၀့ေနတဲ့ မ်က္လုံးနဲ႔ ၿပဳံးၿပီး ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္ -

“သိပ္ခ်ဳိတာပါပဲကြယ္” တဲ့...

http://www.myanmarpyithar.net/ မွာ မဇာေလးေရးထားတဲ့ ေကာ္ဖီငန္ငန္ ဆိုတာကို သေဘာက်လို႔ ကြၽန္ေတာ့္ Blog မွာ ျပန္တင္လိုက္တာပါ ...

တစ္ခ်က္တည္း က်င္း၀င္သြားျခင္း

တစ္ခုေသာညေနခင္းမွာ

ကမၻာေက်ာ္လူရႊင္ေတာ္ႀကီး ေတာ္တင္နီေကးဟာ

သူရဲ႕ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ားနဲ႔အတူ

ေဂါက္ကြင္းမွာ ေဂါက္ရိုက္ကစားေနခဲ့ပါတယ္။

က်န္းမာေရးအတြက္သာ ေဂါက္ရိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး

ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ မကစားတတ္လို႔

အလြဲလြဲအေခ်ာ္ေခ်ာ္ျဖစ္ေနတဲ့ ေတာ္တင္နီေကးရဲ႕ေဂါက္ရိုက္ခ်က္ေတြကို

သူ႔မိတ္ေဆြမ်ားက ေလွာင္ေျပာင္ၾကတဲ့အျပင္

ပရိသတ္ေတြေရွ႕မွာျဖစ္တာေၾကာင့္္ သူ႔ကို ပိုၿပီးအရွက္ရေစပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ေဂါက္သီးရိုက္ၿပီး ရက္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့

ေတာ္တင္နီေကးဟာ သူ႔အိမ္မွာ ပါတီပြဲႀကီးတစ္ခု

အႀကီးအက်ယ္က်င္းပပါေလေရာ။

ဒီပြဲကို သူ႔ေဂါက္ရိုက္ေဖၚမိတ္ေဆြေတြကိုလည္း ဖိတ္တာေပါ့။

ကမၻာေက်ာ္ဟာသလူရႊင္ေတာ္ႀကီးရဲ႕ ပါတီပြဲျဖစ္လို႔

လူလည္း အင္မတန္ စည္ကားပါတယ္။

ပြဲစလို႔ဧည့္ပရိသတ္ေတြစံုတာနဲ႔ ေတာ္တင္နီေကးက

ပါတီပြဲကိုတက္ေရာက္လာတဲ့ မိတ္ေဆြအေပါင္းကို

ေတးသီခ်င္းေတြနဲ႔ သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖပါတယ္။

ဟာသသရုပ္ေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့အျပင္

အဆိုလည္း ေကာင္းတာမို႔ အားေပးၾကတဲ့ လက္ခုပ္သံေတြက တေျဖာင္းေျဖာင္း။

ခဏေနေတာ့ ေတာ္တင္နီေကးက သူ႔ရဲ႕မိတ္ေဆြေတြကို

(သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖဖို႔) စင္ျမင့္ေပၚကို ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္။

ဘာမသိ ညာမသိနဲ႔ စင္ေပၚကိုေရာက္လာတဲ့

ေတာ္တင္နီေကးရဲ႕ (ေဂါက္ရိုက္ေဖၚ) မိတ္ေဆြေတြဟာ

အေတြ႕အၾကံဳမရွိတဲ့အတြက္ေရာ၊ လုပ္ေနက် အလုပ္မဟုတ္တာေရာ၊

မ်ားျပားလွတဲ့ပရိသတ္အရွိန္ေၾကာင့္ပါ

သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကိုေတာင္ ပီျပင္ေအာင္မဆိုႏိုင္ဘဲ

အိုးနင္းခြက္နင္းနဲ႔ မ်က္စိပ်က္ မ်က္ႏွာပ်က္ျဖစ္ၿပီး

စင္ေပၚကဆင္းေျပးၾကပါေလေရာ။ ေအာက္က ပရိတ္သတ္ေတြကလည္း

၀ိုင္းၿပီး ေလွာင္ေျပာင္ ရယ္ေမာၾကတာေပါ့..။

ဒီေတာ့မွ ေတာ္တင္နီေကးက သူ႔ရဲ႕ ေဂါက္ရိုက္ေဖၚမိတ္ေဆြေတြကို

“မိတ္ေဆြတို႔၊ အခု မိတ္ေဆြတို႔ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ေဂါက္ကြင္းကို ေရာက္ေနပါၿပီ”

ဆိုတဲ့စကားနဲ႔

တစ္ခ်က္တည္း က်င္း ၀င္ေအာင္ ရိုက္ျပလိုက္ပါတယ္။

သားသားေပးတဲ့အေတြးသစ္

အိုမင္းရင့္ေရာ္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ အဘိုးဟာ သား၊ ေခြ်းမနဲ႔ ေလးႏွစ္အရြယ္ လူမမယ္ေျမး ကေလးတို႔နဲ႔ အတူေနထိုင္ပါတယ္။ အဘိုးရဲ႕ တုန္ရီေနတဲ့လက္၊ မၾကည္လင္ ေ၀သီမႈံ၀ါးေနတဲ့အျမင္၊ မသန္စြမ္းေတာ့ၿပီမို႕ ပုံမွန္လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္တဲ့ေျခလွမ္းေတြ ဟာ ႏႈံ႕ေႏွးတံု႔ဆိုင္းလို႔ေနပါတယ္။ စားပဲြေပၚမွာ မိသားစုအတူတူ ထမင္းစားတဲ့အခါ လက္ကလည္း ကတုန္ကရီ၊ မ်က္လံုးကလည္း မျမင္စမ္းတ၀ါးမို႔ အဘိုးအတြက္ စားရေသာက္ရတာ အလြန္ပဲ ခဲယဥ္းလြန္းပါတယ္။ ပဲစိမ္းလံုးေလးေတြ အဘိုးရဲ႕ ဇြန္းေပၚက လိမ့္လိမ့္ၿပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚကိုက်တာလည္း ခဏခဏပါ။ ဖန္ခြက္ကို လွမ္းယူရင္း စားပဲြခင္းလွလွေပၚ ႏုိ႔ေတြဖိတ္စင္က်လိုက်။ သားနဲ႔ေခြ်းမမွာ ေတာ္ ေတာ္ေလး စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ "အဘိုးအတြက္ တစ္ခုခု စီစဥ္မွ ျဖစ္လိမ့္မယ္" လို႔ သားကေျပာတယ္။ "ႏို႔ေတြက ဖိတ္လိုဖိတ္၊ စားစရာေတြ ဖိတ္က်လိုက်၊ ဇြန္းခရင္းေတြကလည္းလြတ္က်နဲ႔ အစားစားရင္ ဆူညံေနတာဘဲ၊ ၾကာလာေတာ့ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး" ဒါေၾကာင့္ပဲ ထမင္းစားခန္းေထာင့္မွာ အဘိုး အတြက္ စားဖို႔စားပဲြငယ္ေလးတစ္ခု စီစဥ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဘိုးကို တစ္ကိုယ္ တည္း သီးသန္႔စားေစၿပီး၊ က်န္မိသားစုကေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး အတူလက္ဆံုစား လို႔ေပါ့။

အဘိုးေၾကာင့္ ေၾကြပန္းကန္ႏွစ္ခ်ပ္ေလာက္ကဲြထားၿပီးၿပီမို႔၊ သစ္သားပန္းကန္လံုးနဲ႔ သာ အဘိုးကိုထမင္းေကြၽးပါတယ္။ အဘိုးဆီလွမ္းၾကည္႔လိုက္ရင္ အဘိုးရဲ႕ မ်က္လံုးအိမ္မွာ မ်က္ရည္စေတြရစ္၀ိုင္းေနတာ မၾကာမၾကာ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ အဘိုးဆီးကအသံဆိုလို႔ စူးရွက်ယ္ေလာင္တဲ့ ဇြန္းခရင္းက်သံနဲ႔ စားစရာဖိတ္က်သံ သာ ပံုမွန္ၾကားရပါတယ္။ ေျမးငယ္ေလးကလည္း အဘိုးနဲ႔ အေဖအေမတို႔ကို တစ္ခြန္းမွမဟဘဲ ၾကည္႔လို႔သာေနပါတယ္။ တစ္ညေန ထမင္းမစားခင္မွာ အေဖ လုပ္သူက သားငယ္ေလး ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ သစ္သားအပိုင္းအစကေလးေတြနဲ႔ ကစားေနတာ ေတြ႕လို႔ ခ်ဳိၾကည္ၾကင္နာစြာပဲ "ငါ့သားက ဘာလုပ္ေနတာလဲကြ" လို႔ ေမးလိုက္ပါတယ္။ "သားက သစ္သားပန္းကန္လံုးေလး ႏွစ္လံုးလုပ္ေနတာ ေဖေဖ ရ၊ သားႀကီးလာတဲ့အခါ ေဖေဖတို႔ ေမေမတို႔ ထမင္းစားဖို႔ေလ" လို႔ ၾကည္ၾကည္ ရႊင္ရႊင္ေျဖရင္း၊ သားငယ္ေလးက သူ႔အလုပ္သူဆက္လုပ္ေနပါေတာ့တယ္။

သားငယ္ေလးရဲ႕ အေျဖၾကားရင္ပဲ အေဖနဲ႔ အေမတို႔မွာ ဘာမွျပန္မေျပာတတ္ ေအာင္ပါပဲ။ မ်က္ရည္ေတြသာ အလိုလို က်လာပါေတာ့တယ္။ စကားတစ္ခြန္းမွ မဆိုျဖစ္ၾကေပမယ့္ ဘာလုပ္သင့္တယ္ဆိုတာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႕ ရင္ထဲ၊ အသည္းထဲမွာ အလိုလို နားလည္လိုက္ၾကပါၿပီ။ ညေနေရာက္ေတာ့ ဖခင္လုပ္သူ က အဘုိးလက္ကိုကိုင္ၿပီးေတာ့ ထမင္းစားခန္းက မိသားစုထမင္းစားပြဲဆီကို ညင္ ညင္သာသာ တြဲေခၚလာပါတယ္။ ထိုေန႔ကစၿပီး မိသားစုထမင္း၀ိုင္းမွာပဲ အဘိုး ေန႔စဥ္ ထမင္းစားပါတယ္။ ဇြန္းခရင္းေတြက်၊ ႏို႔ေတြဖိတ္၊ စားပြဲခင္းေတြေပက်ံကုန္ တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သားနဲ႔ေခြ်းမက အရင္ကလိုစိတ္မေက်မနပ္ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။

ကေလးငယ္ေတြဟာ ေလာကကို ရႈျမင္သံုးသပ္အတုယူတဲ့ေနရာမွာ အလြန္ထူးခြ်န္ ပါးနပ္ၾကပါတယ္။ မ်က္လံုးေလးဖြင့္ ၾကည္႔ရႈေလ့လာေနသလို၊ နားကေလးစြင့္ မွတ္သားနာယူၿပီး ျမင္သမွ်ၾကားသမွ်ကို သူတို႔ရင္ထဲမွာ သိမ္းဆည္းထားမွာပါ။

Dr. Neil Chadwick - The Grandfather ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ ဆိုပါသည္။

ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ျဖစ္တည္မႈ

တစ္ေန႔ . . . မမယ္မ က ကြၽန္ေတာ့္ကို ထူးထူးဆန္းဆန္း (ကြၽန္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္ မထားလို႔ထူးဆန္းတာ လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္) ေမးလာတယ္ - “မိန္းကေလးဆိုတာ သိပ္ထက္လြန္းရင္ ဆြဲေဆာင္မႈမရွိေတာ့ဘူးဆိုတာ ဟုတ္လား” တဲ့ . . .။ ဒီလိုေမး ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ၿပံဳးမိတာအမွန္။ ဘယ္သူ႕အတြက္ ဆြဲေဆာင္မႈေတြ မရွိေတာ့မွာ ေၾကာက္ေနတာလဲ မမယ္မရယ္ ဟု ပူပန္စြာေတြးမိသည္။ အမွန္အတိုင္း ေျပာရရင္ ကြၽန္ေတာ္ တိတိပပ မေျဖတတ္။ ေစာင္းႀကိဳးကဲ့သို႔ မတင္းလြန္း၊ မေလ်ာ့လြန္း ေသာ မဇၥ်ိမပဋိပဒါ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ႏွင့္အညီ အစြန္းႏွစ္ဘက္လြတ္ေအာင္ ေနထိုင္ရမည္ဆိုသည့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏အဆံုးအမအတိုင္း ျပဳမူက်င့္ၾကံေဆာင္ရြက္သင့္ ေၾကာင္း ကြၽန္ေတာ္သိသေလာက္၊ ဥာဏ္မွီသေလာက္ မမယ္မကို ေျပာျပမိသည္။

ကြၽန္ေတာ့္ အျမင္ - အရမ္းထက္လြန္း၊ သြက္လြန္းေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ အတြက္ ေလာ္မာသည္၊ ေမာက္မာသည္၊ ေပြလီသည္ စသည္ျဖင့္ ေျပာဆိုခံရ ရံုမွလြဲ၍ အမ်ား၏ခ်စ္ခင္မွဳ႕ကို မရႏိုင္သကဲ့သို႔၊ ျမည္းတစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ ထံုေပေပ ႏိုင္လြန္းၿပီး တက္ၾကြမွဳ႕မရွိေသာမိန္းကေလးမ်ိဳးကို္လည္း မည္သူမွ် စိတ္၀င္စား မည္မဟုတ္ေပ။ ဤေနရာတြင္ေျပာလိုသည္မွာ ေရွးဘ၀အတိတ္ ကုသိုလ္ကံ ေၾကာင့္ ရုပ္ဆင္းရူပကာ တင့္တယ္လွပသည့္အတြက္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိသည့္ မိန္း ကေလးပင္ျဖစ္လင့္ကစား သိပ္ထက္လြန္းပါက မိမိအတြက္အက်ိဳးမဲ့ပ်က္စီးရန္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း မေမ့သင့္ေပ။ “လည္လြန္းသည့္ဘီး၊ ေခ်းသင့္သည္” ဟူေသာ ျမန္မာ ဆိုရိုးလည္း အရွိသားပဲေလ။ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္မွ မဟုတ္၊ ေယာက္်ားေလး မ်ားအတြက္လည္း ထိုနည္း ႏွင္ႏွင္ပင္။

မမယ္မ တို႔မွာလည္း ေခတ္ကာလႏွင့္ အသက္အပိုင္းအျခားအရ ရင္ခုန္ရူးသြပ္ၾက သည့္အရြယ္မို႔ ကြၽန္ေတာ္ဖတ္ဘူးေသာ ပုညခင္၀တၱဳေလးကို ဒီလိုေျပာျပရင္း .....

(၁)

မိန္းမတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိတဲ့အခါ တျခားဘယ္လိုခံစားခ်က္မ်ိဳးကို ပူးတြဲခံစား ရေလ့ရွိပါသလဲ။ အခ်စ္ရဲ႕ေနာက္မွာ တစ္ျခားခံစားမႈတစ္ခုခုလည္း ပူးတြဲျဖစ္ တည္လာတတ္သည္ဟု ကြၽန္ေတာ္ထင္သည္။ ဥပမာ ေလးစားမႈ၊ သနားဂရုဏာ စသျဖင့္ေပါ့ . . . ။

ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သူမကို ခ်စ္သည့္အခ်စ္ႏွင့္အတူမနာလိုမႈကိုပါ ပူးတြဲခံစားရၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း သိမ္ငယ္စိတ္ေတြ ၀င္ခဲ့ရသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ကို အဲဒီလို ျဖစ္ေအာင္လုပ္သည့္ တရားခံကေတာ့ သူမကိုယ္တိုင္ပဲျဖစ္သည္။

တကယ္ဆို သူမသိပ္ေတာ္ေနဖို႔ မေကာင္းပါ။ မိန္းမဆိုတာ နည္းနည္းေလးေတာ့ ညံ့ဦးမွေပါ့။ ဒါမွလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေယာက္်ားေတြမွာ ေဖးမခြင့္ရႏိုင္သည္။ ကိုယ့္ထက္ညံ့သည့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ေဖးမ ကူညီသနားငဲ့ညွာလိုက္ရလို႔ (တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆရာလုပ္လုိက္ရလို႔) ခံစားလိုက္ရတဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ရဲ႕ ပီတိနဲ႔၀င့္ထည္မႈကို မည္သည့္အရာႏွင့္မွ် ႏွိဳင္းဆလို႔ရမည္မထင္။

တကယ္ေတာ့ သူမလက္ကိုင္ထားတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ကိုက “မိန္းမတံခြန္ လူရည္ခြၽန္၊ မိုးစြန္တမြတ္ ၾကယ္ကိုဆြတ္မည္” ဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္သည္။ သူမက သူမလိုခ်င္ေသာ ဘယ္အရာကိုမွ (အခ်စ္တစ္ခုကလြဲၿပီး) ကြၽန္ေတာ့္ထံမွ မေတာင္းဆိုခဲ့ဘူးေခ်။ ၿပီး ေတာ့ ဘယ္ကိစၥမွာမွ ကြၽန္ေတာ့္ကိုမွီခိုဖို႔ မစဥ္းစားေခ်။ ဘတ္စ္ကားတိုးစီးၾက လို႔မ်ား ကြၽန္ေတာ္က သူမကို ေဖးမဆြဲေခၚဖို႔လက္ကမ္းလွ်င္ သူမက ကြၽန္ေတာ့္ လက္ကုိ မျမင္၊ ဘတ္စ္ကားလက္ကိုင္တန္းကိုဆုပ္ကာ ကားေပၚလႊားခနဲ အရင္ ေရာက္သြားႏွင့္ၿပီးမွ . .
“ကိုေရ . . လာလာ.. ဒီဘက္ကို၊ ဒီဘက္မွာ ေနရာရွိတယ္။ ဒီမွာထိုင္” ဟု ကြၽန္ေတာ့္ကို လွမ္းဆြဲေခၚကာ တစ္ခုတည္းေသာခံုလြတ္မွာ ကြၽန္ေတာ့္ကို ထုိင္ ခိုင္းေလသည္။ သူမအဲဒီလိုလုပ္လွ်င္ အနားကလူေတြ က ကြၽန္ေတာ့္ကို အားႏြဲ႕ သူအလား အထင္မွားကာ ၿပံဳးေစ့ေစ့လွမ္းၾကည့္ၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ့္မွာ မ်က္ႏွာ ကို ဘယ္သြားထားရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့။
“ကို လာထိုင္ေလ”
သူမက အလိုက္မသိလွမ္းေခၚျပန္လွ်င္ ကြၽန္ေတာ္က မ်က္ႏွာထားကို တင္းကာ . .
“မင္း . . ထုိင္”
“အို . . ကိုပဲထုိင္ပါ။ ကြၽန္မက အပင္ပန္းခံႏိုင္တယ္၊ ကိုသာ ၾကာၾကာရပ္စီးရရင္ ေညာင္းတယ္၊ မူးတယ္ ျဖစ္လာတတ္တာ။ လာထုိင္ပါ ကိုရဲ႕”
“မထုိင္ဘူးကြာ . . ”
“ဘာျဖစ္လို႔လဲ . .”
ကြၽန္ေတာ္က အလိုက္ကန္းဆိုးမသိေသာ သူမနားနားကပ္ကာ ခပ္က်ိတ္က်ိတ္ ေျပာရသည္မွာ . .
“ငါက ေယာက္်ားႀကီးေလကြာ၊ ေယာက္်ားႀကီးတန္မဲ့ ခံုလုထုိင္ၿပီး မင္းကငါ့နား ရပ္ေနတာ အဓိပၸါယ္ ရွိလို႔လား . . ။ အဲဒီလိုလုပ္လိုက္ရင္ ငါဘယ္ေလာက္ ေအာက္ သြားမယ္ဆိုတာ မင္းနားမလည္ဘူးလား။ ဟိုမွာ လူေတြလည္း ၾကည့္ေနတဲ့ဥစၥာ”
“ေၾသာ္.. ကိုက ဘတ္စ္ကားစီးတဲ့ေနရာမွာေတာင္ က်ား၊ မ ခြဲျခားမႈရွိသလား။ ကြၽန္မစိတ္ထဲေတာ့ ေယာက္်ားမို႔လို႔ အနစ္နာခံရမယ္။ မိန္းမမို႔လို႔ အသာစီး ေနရမယ္ဆိုတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူ ပင္ပန္းမွာစိုးရင္ ဦးစားေပးလုိက္ တာပဲေလ”
“မင္းလဲေသလိုက္” ဟု ကြၽန္ေတာ္ ေအာ္ေျပာလိုက္ခ်င္သည္။

သူမကေတာ့ အဲဒီလိုကိစၥေလးေတြမွ အစျပဳကာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခန္းက႑ေပ်ာက္ဆံုးေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ လုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိသည္။ တစ္ ေနရာရာကိုအတူသြားၾကလို႔ ေရေသာက္ခ်င္လွ်င္ ေရသန္႔ဗူးေျပး၀ယ္သူက သူမ ျဖစ္၏။ ေရသန္႔ဗူးေဖါက္ေပးသူကလည္း သူမပင္။ သူမငွားေနသည့္အိမ္မွာ မီး ေခ်ာင္းဆင္တာ၊ မီးဖိုျပင္တာ၊ ျဖဴးပ်က္တာစသည့္ကိစၥအ၀၀ကို သူပဲသိ၊ သူပဲ တတ္ျဖစ္ေအာင္ ေလ့လာထားကာ ကိုယ္တိုင္လုပ္ေဆာင္တတ္ေသးတာမို႔ ကြၽန္ ေတာ့္မွာ အေသးအမႊားကစလို႔ ဘာကေလးမွ လက္စြမ္းျပကူညီခြင့္မရေခ်။ သူမ ေရွ႕မွာ “ကိုယ္ ဘာကူညီရမလဲဟင္”၊ “အကူအညီလိုရင္ ကိုယ့္ကိုေျပာေနာ္” ဟု သြားေျပာလို႔ကေတာ့ ကိုယ္သာ ငေပါႀကီး ျဖစ္သြားေပမည္။

သူမက အလုပ္ကို မနားတမ္းလုပ္ႏိုင္သူလည္းျဖစ္သည္။ သင္တန္းေပါင္းစံုတက္ရ၊ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္၊ အခ်ိန္ျပည့္အလုပ္ႏွင့္၊ ဒီၾကားထဲ စိန္ပြဲစား၊ ကားပြဲစားဆိုတာမ်ိဳး ႀကံဳရင္ႀကံဳသလိုလုပ္ေသးသည္။ ပင္လည္း ပင္ပန္း၊ အိပ္ေရးေတြပ်က္ကာ မ်က္ ကြင္းေဟာက္ပက္က်ေနလို႔ ခ်စ္သူေရွ႕မွာ အလွပ်က္ေနမွာကိုလည္း မစိုးရိမ္ တတ္ေခ်။ ၿပီးေတာ့ သူမက ခ်ံဳးခ်ံဳးက်ေနေသာ အျခယ္အသကင္းသည့္ မ်က္ ႏွာႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေျပာေသးသည္။
“ကိုေရ .. ကြၽန္မတို႔လက္ထပ္တဲ့အခ်ိန္က်ရင္ တိုက္ခန္းေလးတစ္ခန္းေတာ့ အပိုင္ ရွိမွျဖစ္မွာ သိလား၊ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္မအရမ္းႀကိဳးစားေနတာ။ ကြၽန္မ ပိုက္ဆံ စု ထားတာလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ။ ပြဲခ ဆိုတာ အျမဲမရႏိုင္ေပမယ့္ ရရင္လည္း ၿမိဳးၿမိဳးျမက္ျမက္ပဲမဟုတ္လား။ သိပ္မၾကာခင္ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးေလး တစ္ခုေတာ့ စ မွျဖစ္မယ္။ သူမ်ား၀န္ထမ္းခ်ည္းလုပ္ေနရင္ ႀကီးပြားဖို႔လမ္း မျမင္ဘူး”
သူမကအဲဒီလိုေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေယာက္်ားတစ္ေယာက္က ဘာသြားလုပ္ ရမည္နည္း။ သူမက ကြၽန္ေတာ္နဲ႔လက္ထပ္ၿပီးတဲ့အခါ သူမကပဲ လုပ္ကိုင္ရွာေဖြ ေကြၽးေမြးတာ၀န္ယူေတာ့မည့္ပံုမ်ိဳး အရာရာကို စြမ္းေဆာင္ျပခ်င္ေနသည္။

တကယ္လည္းုစြမ္းေဆာင္ႏိုင္သူႀကီးမို႔ သိပ္မၾကာခင္ ဂ်ပန္ဒိုမက္စတစ္တီဗြီေတြကို ေစ်းသက္သက္သာသာႏွင့္၀ယ္ကာ ရပ္ကြက္ထဲမွာ တီဗြီဂိမ္းဆိုင္၊ စာအုပ္ဆိုင္၊ ေခြ ငွားဆိုင္ေလးဖြင့္! တျဖည္းျဖည္းႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔လာကာ အခုဆို အင္တာနက္ ကေဖးဆိုင္ေလးပါ ဖြင့္ႏိုင္သြားၿပီျဖစ္သည္။ သူမက ေအာင္ျမင္ေလ၊ ေတာ္ေလ၊ ထက္ေလ ကြၽန္ေတာ့္မွာ သိမ္ငယ္စိတ္ကိုခံစားရေလ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ကြၽန္ေတာ့္ ပတ္ ၀န္းက်င္ကလည္း သူမကိုသာ ခ်ီးမြမ္းစကားေတြ တြင္တြင္ေျပာလ်က္ရွိသည္။
“ခင္ယုယက အရမ္းထက္တယ္ေနာ္၊ ဒါေတာင္မွ သူကနယ္က တက္လာရတာတဲ့။ နယ္ကမို႔လို႔သာပဲ”
အဲဒီလိုအေျပာမ်ိဳးေတြကလည္း ကြၽန္ေတာ့္မာနနဲ႔ သိကၡာကို ထိခိုက္လ်က္ရွိသည္။ ကြၽန္ေတာ္ကျဖင့္ မိဘအသိုက္အ၀န္းေတာင့္တဲ့ ရန္ကုန္သားသာဆိုတယ္။ ခု အရြယ္ထိ ဘာမွဟုတ္တိပတ္တိျဖစ္မလာေသး။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ထမင္းခ်ိဳင့္ ကေလးဆြဲကာ ရံုးတက္ေနရတုန္း။ အားရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြႏွင့္ လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္ထိုင္ကာ ဟိုးဟိုးဟားဟားအေျပာမ်ားတုန္း၊ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ညေတြကို ေဘာလံုး ပဲြေတြက ၀ါးမ်ိဳထားတုန္း။ ကြၽန္ေတာ့္မိဘေတြက စီးပြားေရးလုပ္ငန္း လုပ္ဖို႔ အရင္းအႏွီးထုတ္ေပးမည္ေျပာလည္း ကြၽန္ေတာ္က လုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္ ဦးေဆာင္ ခ်င္စိတ္မရွိတာမို႔ ျငင္းပယ္မိတုန္း။ အဲဒီလို ကြၽန္ေတာ္က ဘ၀ကို ၀ါးတားတား ျဖတ္သန္းေနခ်ိန္မွာ သူမရဲ႕ဘ၀ကေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ထင္းလင္းေတာက္ပ လာ ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

အၿမဲတမ္း မ်က္ႏွာကေလး ေမာ့ခ်ီကာ ေတာက္ပစူးရွေသာမ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ လူ တကာကို လႊမ္းလႊမ္းမိုးမိုး ၾကည့္တတ္ေသာ၊ သင္တန္းေပါင္းစံုတက္ကာ ပညာ ရပ္မ်ားစြာကို ေလာဘတႀကီးသင္ယူေနတတ္ေသာ၊ စီးပြားေရးလာဘ္ျမင္ အကြက္ ျမင္ကာ ဘယ္ကိစၥမဆိုလွစ္ခနဲေနေအာင္ပါးေသာ၊ ေနရာတကာ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ ျပဳလိုကာ တာ၀န္ယူစိတ္လည္းအျပည့္ရွိေသာ သူမလိုခ်စ္သူတစ္ေယာက္အနား မွာေနရသည့္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ဟာ ဘယ္ေလာက္ဆိုးသလဲဆိုတာ ေယာက္်ားခ်င္းမွသာ နားလည္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။

သူမက ေအာင္ျမင္ေလ၊ ကြၽန္ေတာ္က သိမ္ငယ္ေလ။ တျဖည္းျဖည္း ေယာက္်ား တစ္ေယာက္ရဲ႕ အခန္းက႑မႈန္၀ါးေပ်ာက္ဆံုးလာကာ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ ေသးက်ံဳ႕ လာသည္ဟုေတာင္ ခံစားရသည္။ သူမကို မိန္းမတစ္ေယာက္ဟု သတ္မွတ္လို႔ မရေတာ့ေသာအခါ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ရင္ခုန္သံေတြလည္း ဆိတ္သုဥ္း ေပ်ာက္ပ်က္ သြားရေတာ့သည္။

ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က သိပ္အညံ့စားလူတစ္ေယာက္မဟုတ္ခဲ့ေပမယ့္ သူမနဲ႔ယွဥ္ လိုက္တိုင္း စုတ္ျပတ္သပ္ေအာင္ ည့ံထြက္သြားေလ့ရွိသည္။ သူမႏွင့္ယွဥ္လိုက္လွ်င္ သူမက ထင္းလင္း၀င္းပေနၿပီး ကြၽန္ေတာ္က ေသးႏုပ္မႈန္ကုပ္လာသည္။

သူမနဲ႔ပက္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ့္မွာ ဘာတာ၀န္ယူစရာမွလည္း မရွိခဲ့ပါ။ မဂၤလာ ေဆာင္ဖို႔ေငြစုစရာလည္း မလို (သူမ စုထားတာျပည့္ေတာင္ ျပည့္ေတာ့မည္တဲ့)။ သူမႏွင့္မဂၤလာေဆာင္ၿပီး အတူေနရန္ တိုက္ခန္း၀ယ္ဖို႔ႀကိဳးစားစရာလည္းမလို (သူမက အပ်ိဳဘ၀ႏွင့္ပင္ တစ္အိုးတစ္အိမ္ ထူေထာင္ထားႏိုင္ၿပီတဲ့)။ စီးပြားေရး အတြက္ ပူပင္စရာလည္းမလို (သူမက ၀င္ေငြေကာင္းေသာ လုပ္ငန္းတစ္ခုကို ထူေထာင္ေအာင္ျမင္ေနၿပီတဲ့)။ သူမကို လက္၀တ္လက္စား၀ယ္ေပးဖို႔လည္းမလို (သူမက အခုကတည္းက အေျမာ္အျမင္ႀကီးႀကီးႏွင့္ လက္၀တ္ရတနာေတြ ၀ယ္ စုေနၿပီတဲ့)။

သူမက ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ျဖစ္တည္မႈကို ထိုအေျခအေနမ်ားျဖင့္ ဖ်က္ဆီး လ်က္ရွိသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ေျပာၾကသည္။
“မင္းကြာ .. ဘယ္ေလာက္ တာ၀န္ေပါ့လဲ၊ ရယ္ဒီမိတ္ပဲ။ ဒါမ်ိဳးရတာ မင္းရဲ႕ အင္မတန္ထူးတဲ့ကံေၾကာင့္ပဲ”
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အဲလိုမထင္ပါ။ ေနမေကာင္းလို႔မွ ကိုယ့္လက္ေမာင္းေပၚ လာေမွးမွီဖို႔ စိတ္ကူးမရွိေသာ မိန္းမတံခြန္လူရည္ခြၽန္မ်ိဳးရဲ႕အနားမွာ တစ္သက္လံုး ေနသြားဖို႔ စိတ္ကူးရင္းနဲ႔ေတာင္ စိမ့္တုန္ေအာင္ ေၾကာက္လာသည္။

ကြၽန္ေတာ္က သူမကို လမ္းခြဲစကားေျပာေတာ့ သူမက ေၾကကြဲေသာ္လည္း စူးရွ ေသာ မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုစိုက္ၾကည့္ရင္း ေမးသည္။
“အေၾကာင္းျပခ်က္က ဘာလဲ”
“မင္းက ငါ့ကို ေယာက္်ားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ျဖစ္တည္ခြင့္ မေပးခဲ့လို႔ပဲ”

(၂)

ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ဒုတိယခ်စ္သူကေတာ့ အားငယ္ရိပ္သမ္းေသာ မ်က္၀န္းညိဳ႕ညိဳ႕ေလး ေတြရွိသည္။ ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ အလံုးစံုမွီခိုကိုးစားလိုစိတ္ရွိသည္။ ဘယ္ကိစၥမဆို မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္ ေနာက္ယို႔ေနကာ ကြၽန္ေတာ့္ကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္ဦးေဆာင္ ေစတတ္သူလည္းျဖစ္သည္။

သူမက သူမရဲ႕အိတ္ကေလးမွာ အရုပ္ကေလးပါေသာ ေသာ့ခ်ိတ္ကေလးတပ္လွ်င္ ေတာင္ “ကိုကို ၀တီ မလုပ္တတ္ဘူး၊ ကိုကိုလာခ်ိတ္ေပး” ဟု မူႏြဲ႕ႏြဲ႕ေလးဆိုတတ္ ၏။ “ကိုကိုေရ .. ေရဆာတယ္။ ေရသန္႔ဗူး သြား၀ယ္ေပးကြာ” ဟုု ခိုင္းတတ္၏။ ဘတ္စ္ကားတိုးစီးၾကလွ်င္ ကြၽန္ေတာ့္အက်ႌစကိုဆြဲကာ ေနာက္မွ ယို႔ယို႔ကေလး လိုက္တတ္၏။ ကြၽန္ေတာ္ ဦးေပးေသာေနရာမွာ အေျပးအလႊား သြားထိုင္တတ္၏။ ထမင္းစားလွ်င္ေတာင္ “အရိုးကေလးႏႊင္ေပးပါဦး” ဟု ဆိုတတ္၏။ သူမ လိုခ်င္ ေသာ အက်ႌ၊ ကလစ္၊ ဖိနပ္၊ အိတ္၊ ေရေမႊး အစရွိတာေတြ ေတြ႕ၿပီမ်ားဆို ကြၽန္ ေတာ့္လက္ကို အသားကုန္လႈပ္ယမ္းကာ “ကိုကိုေရ .. ၀ယ္ေပးကြာ၊ ၀ယ္ေပး ကြာ ” ဟု ပူဆာတတ္ေသး၏။

ၿပီးေတာ့ သူမ မၾကာခဏညည္းညဴတတ္သည့္ စကားလံုးေလးေတြကို နားေထာင္ ၾကည့္ပါဦး။
“ကိုကိုေရ .. ၀တီတို႔လက္ထပ္ၿပီးရင္ ဘယ္သူ႔အိမ္မွ လိုက္မေနေၾကးေနာ္။ အိမ္ငွား ၿပီးေတာ့လည္း မေနခ်င္ပါဘူး။ ၀တီတို႔အခန္းပိုင္ေလးနဲ႔ ေနရေအာင္ေတာ့ ႀကိဳးစား ေပးပါ ကိုကိုရယ္ေနာ္ …”
“ကိုကိုေရ .. ဘတ္စ္ကားစီးရတာ အရမ္းပင္ပန္းတာပဲေနာ္။ ကိုကို႔လက္ကိုဆြဲၿပီး တိုးစီးေနရလို႔သာ ပင္ပန္းတဲ့ဒဏ္ကို ခံႏိုင္ေနတာ။ ေနာက္မို႔ဆို မလြယ္ဘူးသိလား။ ၀တီတို႔ ဘတ္စ္ကားတိုးစီးရတဲ့ဘ၀က လြတ္ေအာင္လုပ္ဖို႔က ကိုကို႔တာ၀န္ပဲေနာ္”
“ကိုကိုေရ ၀တီ့ဘ၀မွာကိုကိုမရွိေတာ့ရင္ ဘာျဖစ္သြားမလဲဆိုတာ ေတြးေတာင္ မေတြးရဲဘူး သိလား။ ကိုကို႔ေၾကာင့္သာ ဘ၀မွာ ေနရက်ိဳးနပ္တယ္ ထင္တာပဲ”
သူမက အဲဒီလိုေျပာေလ၊ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ေယာက္်ားဘ၀ျဖစ္တည္မႈက ပိုၿပီးႀကီး က်ယ္လာေလ၊ ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္၊ တာ၀န္ယူခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚေပါက္ လာေလ။
ကြၽန္ေတာ့္မွာ သူမ လိုခ်င္တာေလးေတြ ၀ယ္ေပးႏိုင္ဖို႔ ပိုက္ဆံစုရ၊ အလုပ္ႀကိဳးစား ရႏွင့္ အားကိုးရက်ိဳးနပ္ေသာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ခိုင္ခုိင္မာမာ ရပ္တည္ ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ရသည္။

ထစ္ခနဲဆို အားငယ္၀မ္းနည္းကာ မ်က္ရည္ကေလးခိုတဲြမွီႏြဲ႕လာေသာ သူမနံေဘး က ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕အရည္အေသြးေတြဟာ ရွိရင္းစြဲထက္ပို၍ေတာက္ေျပာင္လာသည္။ နဂိုက သိပ္ေတာ္လွသူမဟုတ္ေပမယ့္ သူမႏွင့္ယွဥ္လုိက္တုိင္း ကြၽန္ေတာ္က ဧရာမ မဟာပုဂၢိဳလ္ႀကီး ျဖစ္ျဖစ္သြားတတ္သည္။ ဒီလိုဘ၀မွာ ကြၽန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ ပါသည္။

ကြၽန္ေတာ္ သူမႏွင့္ လက္ထပ္ဖို႔ဆံုးျဖတ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ရႈတ္ခ်ၾကသည္။
“မင္းေကာင္မေလးက ခပ္ည့ံညံ့ေလးပါကြာ။ သူ႕နားေနမယ့္လူကို အျမဲ၀န္ပိေနေစ မယ့္သူမ်ိဳး”
သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘာပဲေျပာေျပာ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ခပ္ည့ံည့ံပဲႀကိဳက္ပါသည္။

x x x x x x

ခင္ယုယ

လူေတြက ကြၽန္မကို သိပ္ေတာ္တာပဲလို႔ ေျပာၾကတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကြၽန္မကညံ့ပါတယ္။
ကြၽန္မက စီးပြားရွာတဲ့ေနရာမွာသာ သိတာတတ္တာမ်ားေပမယ့္ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္ကိုေတာ့ ဘာမွနားမလည္ခဲ့တဲ့ နလပိန္းတုန္းပါ။
ကြၽန္မစိတ္ထဲမွာ ခ်စ္သူအတြက္ “ေစတနာ” ေတြပဲရွိတာပါ။ မပင္ပန္းေစခ်င္တဲ့ ေစတနာ၊ ၀န္မပိေစခ်င္တဲ့ ေစတနာေတြနဲ႔ အရာရာကို ကြၽန္မပဲ သိမ္းက်ံဳးလုပ္ရင္း ပင္ပန္းခံခဲ့မိပါတယ္။ ပိစိေညွာက္ေတာက္ ကိစၥေလးေတြနဲ႔လည္း သူ႕ကို စိတ္ မရႈပ္ေစခ်င္ဘူး။ အေလးအျမတ္တန္ဖိုးထားလြန္းလို႔ မဟုတ္ပါေလး၊ ဟုတ္ပါေလး ကိစၥေလးေတြအတြက္ မခိုင္းရက္ခဲ့ဘူး။ ကြၽန္မနဲ႔ပက္သက္လာရင္ ၀န္ေလးပင္ပန္း မႈေတြမပါဘဲ အခ်စ္ခ်ည္းသက္သက္သာ ခံစားေစလိုတာလည္း ကြၽန္မရဲ႕စစ္မွန္ တဲ့ ေစတနာ ေမတၱာေတြပါ။

ဒါေပမဲ့ သူက ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘဲ ကြၽန္မကို စြန္႔ပစ္ထြက္ခြာသြားခဲ့တယ္။ သူ႔ကို ကြၽန္မက ေယာက္်ားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ျဖစ္တည္ခြင့္မေပးလို႔ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ျပခ်က္နဲ႔ေပါ့။
အဲဒါဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
ခုထိ ကြၽန္မ စဥ္းစားမရေသးဘူး။
အဲဒါေၾကာင့္ကြၽန္မက ညံ့တယ္လို႔ေျပာတာေပါ့ …။

x x x x x x

၀တီ

လူေတြက ကြၽန္မကို ခပ္ညံ့ညံ့မိန္းမလို႔ ဆိုၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကြၽန္မက မညံ့ ပါဘူး။ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္ကို ကိုယ့္အနားမွာအျမဲရွိေနဖို႔ ဘယ္လိုဆြဲေဆာင္ ထားရမလဲဆိုတာ ကြၽန္မ ေကာင္းေကာင္းနားလည္တယ္။
ေယာက္်ားေတြကို ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္ဖို႔အတြက္ အေျခခံအခ်က္တစ္ခ်က္ပဲ လိုအပ္ တယ္။ အဲဒါ သူတို႔ ရဲ႕အတၱကို ဖြံ႕ၿဖိဳးစည္ပင္လာေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးျခင္းပဲ။ ပ်ိဳးေထာင္ရမယ့္ နည္းလမ္းအျဖာျဖာကေတာ့ . . .
၁။ အားကိုးတႀကီး အၾကည့္ကေလးေတြနဲ႔ ၾကည့္တတ္ရမယ္။
၂။ အရာရာကိုသိနားလည္ေပမယ့္ ဘာမွမသိနားမလည္သေယာင္ ဟန္ေဆာင္ေန တတ္ရမယ္။
၃။ ကိုယ္က ဦးေဆာင္ႏိုင္တဲ့ကိစၥေတြမွာလည္း သူတို႔ကို ေရွ႕တန္းတင္တတ္ရမယ္။
၄။ သူတို႔ကို သြားၿပီး ဆရာႀကီးမလုပ္နဲ႔၊ အျမင္ကတ္ခံရမယ္။
၅။ သူတို႔က ဆရာႀကီးလုပ္ေနတာကိုလည္း “သိသားပဲ” စတိုင္သြားမဖမ္းနဲ႔။ မသိ ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး “ဟင္.. ဟုတ္လား”၊ “ဟယ္.. ဒီလိုလား”၊ “အို.. အစက လံုး၀ မသိဘူး” ဆိုတာမ်ိဳး ေဖာ္လိုေလးေတြ လိုက္လုိက္ေပးရင္း သူတို႔အတၱကို ေရေလာင္းေပးႏိုင္ရမယ္။
၆။ ကိုယ္လုပ္တတ္တဲ့ကိစၥေတြကို မလုပ္တတ္ဘူးေျပာၿပီး မၾကာခဏ ခိုင္းခိုင္းေပး ရမယ္။
၇။ ကိုယ္ဘာသာစဥ္းစားဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့ကိစၥေလးေတြကို သူတို႔နဲ႔ မၾကာခဏ တိုင္ပင္ အၾကံေတာင္းတတ္ရမယ္။
၈။ အေရးႀကီးဆံုးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးအခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀မွာသူမရွိလို႔ လံုး၀မျဖစ္ ဘူးဆိုတာကို သူတို႔ဦးေႏွာက္ထဲ အသည္းထဲစြဲနစ္ေနေအာင္ တဖြဖြေျပာေနဖို႔ပါပဲ။

ဒီလိုနည္းလမ္းေတြနဲ႔ ကိုယ့္ဘ၀မွာ သူမရွိလို႔မျဖစ္ဘူး၊ သူသာလွ်င္ အားကိုးရာ အရွင္သခင္ ဆိုတဲ့အသိကို သူတို႔ရင္ဘတ္ထဲ စိုက္၀င္စြဲဲျမဲေနေအာင္ စြမ္းေဆာင္ ႏိုင္ဖို႔လိုတယ္။
ဒါ ေယာက္်ားဆိုတဲ့ အမ်ိဳးအစားေတြကို ဆြဲေဆာင္ထားႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းေတြပဲ။
အဲဒီနည္းေတြနဲ႔ပဲ ကြၽန္မကို စြမ္းစြမ္းတမံရွာေကြၽးမယ့္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီေလ။
အဲဒါေၾကာင့္ ကြၽန္မက မညံ့ဘူး ေျပာတာေပါ့ . . . ။

x x x x x x

အမွတ္တမဲ့မွ အမွတ္တရသို႔

တစ္ရႈးဆိုတာ လူ႔အသံုးအေဆာင္ေတြထဲမွာ
ေသးငယ္တဲ့ အခန္းက႑က ပါ၀င္ျဖည့္ဆည္းေပးေနတဲ့ ပစၥည္းတစ္မ်ိဳးပါ . . .
(တကယ္ေတာ့ ႀကီးမားတဲ့အခန္းက႑မွာ ပါ၀င္တယ္လို႔လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္)
ဥပမာ . . အိမ္သာတက္ဦးမလား၊ တစ္ရႈးလိပ္ေလးေတြ ၀ယ္ထားရင္ အားလံုးအဆင္ေျပတယ္ . . .
ထမင္း ဟင္း၊ အစားအေသာက္တစ္ခုခုစားၿပီး လက္သုတ္ပ၀ါအျဖစ္သံုးမလား
အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔
တစ္ခါသံုး တစ္ရႈးရြက္ အထပ္လိုက္ေလးေတြ ရွိတယ္ . . .
(သံုးၿပီးရင္ လႊင့္ပစ္လိုက္ရံုပဲ)
ဒါတင္ပဲလား . . . မကပါဘူး
ဘတ္စ္ကားစီးရင္း၊ ေနပူထဲလမ္းေလွ်ာက္ရင္း
ေခြၽးထြက္လာရင္ သုတ္ဖို႔
စေတာ္ဘယ္ရီ၊ လိုင္ခ်ီး၊ လိေမၼာ္၊ စပ်စ္၊ ခ်ယ္ရီ၊ ႏွင္းဆီ စတဲ့ ရနံ႔အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔
ဆိုဒ္စံု၊ ဒီဇိုင္းစံု တစ္ရႈးအထုပ္ေလးေတြလဲရွိပါေသးတယ္ . . .
မ်ားေသာအားျဖင့္ မိန္းကေလးေတြ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြ သံုးၾကတာေတြ႕ရပါတယ္ . . .
သဘာ၀အရ သူတုိ႔နဲ႔လည္း ပိုၿပီးအသံုးတည့္တယ္ေလ . . .
ခ်စ္သူေတြ အခ်စ္သေကၤတအျဖစ္
ႏွဳတ္ခမ္းအရာေလးေတြ ထင္က်န္ေအာင္လုပ္ၿပီး
ေပးတတ္ၾကတာလည္း ဒီတစ္ရႈးေလးေတြပါပဲ . . .
ေနရာအမ်ိဳးမ်ိဳးမွာ ပံုသ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔အသံုးျပဳေနၾကတာ ျမင္ရမွာပါ . . .

ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္လည္း တစ္ရႈးေလးေတြနဲ႔ ပက္သက္လို႔
အမွတ္တရေလးေတြ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္ . . .
ကြၽန္ေတာ့္ မမယ္မ က သူသံုးေနတဲ့ တစ္ရႈးေလးေတြထဲက
ကြၽန္ေတာ့္ကို တစ္ရြက္၊ တစ္ရြက္ ပံုမွန္ေပးပါတယ္ . . .
ပ်ံ႕သင္းတဲ့ရနံ႔ရွိေပမယ့္ ဘာအန႔ံလည္း ကြၽန္ေတာ္ မေဖၚျပတတ္ပါ . . .
(ဆိုင္မွာကုန္ေနရင္ေတာင္ တစ္ျခားဟာမသံုးဘဲ၊ ဒီတစ္မ်ိဳးတည္းကိုပဲ သူမက ရူးသြပ္တပ္မက္စြာသံုးေလ့ရွိပါတယ္)
သူမ ေပးတိုင္းေပးတိုင္း မသံုးရက္ဘဲဲ စုစုထားခဲ့တာ
အခုဆို ကြၽန္ေတာ့္ဆီမွာ တစ္ရႈးေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနပါၿပီ . . .
(ရိုးရိုးတစ္ရႈးအျဖဴေရာင္သန္႔သန္႔ေလးေတြပါ၊ ဘာသေကၤတ၊
ဘာအေရာင္၊ ဘာႏွဳတ္ခမ္းနီမွ မပါတာဟာလည္း
ကြၽန္ေတာ့္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ျဖဴစင္ရွင္းသန္႔မွဳ႕ကို ေဖၚညႊန္းေနသေယာင္)
သူမ ေပးထားတဲ့တစ္ရႈးေလးေတြကို အထပ္လိုက္ေလးျပေတာ့
အံ့ၾသသြားေလဟန္နဲ႔
သူမႏွဳတ္ခမ္းႏွစ္လႊာက "O" ပံုသ႑ာန္ ၀ိုင္းစက္သြားပါတယ္ . . .
ေနာက္ေတာ့ မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ခဲၿပီး
သံုးေစခ်င္လို႔ေပးတာ၊ ဘာလို႔မသံုးဘဲ သိမ္းထားတာလဲ ဆိုၿပီး
အလိုမက်ဟန္နဲ႔ေျပာေပမယ့္
ကြၽန္ေတာ္ မသံုးရက္ခဲ့၊ မသံုးျဖစ္ခဲ့ . . .
ရက္စြဲေလးေတြထိုးရင္း ဓါတ္ပံုအယ္လ္ဘမ္ထဲမွာ တခုတ္တရ သိမ္းဆည္းတတ္ခဲ့တာ ယေန႔အထိပါပဲ . . .
သူမနဲ႔ မဆံုျဖစ္တဲ့ေန႔ေတြတိုင္းမွာ
ဒီတစ္ရႈးေလးေတြနဲ႔ အေဖၚလုပ္ရင္း . . . . . . . . . . .

သူမက တစ္ရႈးေလးေတြ ေပးတုန္း . . .
ကြၽန္ေတာ္လည္း အမွတ္တရသိမ္းထားတတ္တုန္း . . .
တစ္ရႈးေလးေတြလည္း ေမႊးတုန္း၊ ပ်ံ႕တုန္း . . .

ေက်းဇူးျပဳၿပီး . . . . .

ဟိုးတုန္းက ... မ်က္မျမင္လံုမငယ္ေလး တစ္ ေယာက္ဟာ မ်က္စိႏွစ္ကြင္း အလင္းမရရွာတဲ့ အတြက္ သူမကိုယ္သူမ မုန္းတီးလ်က္ရွိပါ တယ္။ သူမအနားမွာ အၿမဲရွိေနေပးတဲ့ သူမရဲ႕ ခ်စ္သူေကာင္ေလးကလြဲၿပီး လူတိုင္းကိုမုန္းတီး ေနသူေလးေပါ့...။ သူမသာ ကမၻာေလာကႀကီး ကို ျမင္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ သူမရဲ႕ခ်စ္သူကို လက္ ထပ္လိုက္မွာပဲ လို႔လဲ တဖြဖြ ေျပာေနေလရဲ႕...။

အဲ ... တစ္ေန႔ေတာ့ တစ္စံုတစ္ေယာက္က လွဴလိုက္တဲ့ မ်က္လံုးတစ္စံုေၾကာင့္ သူမဟာ သူမရဲ႕ခ်စ္သူေကာင္ေလးအပါအ၀င္ အရာအားလံုးကို ျမင္ခြင့္ရသြားခဲ့ တယ္...။ အဲဒါနဲ႔ သူမရဲ႕ခ်စ္သူက မင္းအခု ကမၻာ ေလာကႀကီးကို ျမင္ႏိုင္ၿပီေလ၊ ငါ့ကို လက္ထပ္မွာလား လို႔ ေမးတာေပါ့...။ ေကာင္မေလးဟာ သူမရဲ႕ခ်စ္သူလည္း မ်က္မျမင္ပဲဆိုတာကို သိလိုက္တာနဲ႔ ထိတ္လန္႔တုန္လွဳပ္သြားၿပီး လက္ထပ္ဖို႔ိကို ျငင္းဆန္လိုက္ပါေရာ...။

ဒါနဲ႔ သူမရဲ႕ခ်စ္သူေကာင္ေလးဟာ ၀မ္းနည္းငိုေၾကြးၿပီး အေ၀းကိုထြက္သြားရ ရွာပါတယ္။ မၾကာခင္ သူက သူ႔ခ်စ္သူေကာင္မေလးဆီကို စာေလးတစ္ေစာင္ ေရးေပးလိုက္ပါတယ္...

ေက်းဇူးျပဳၿပီး ငါ့မ်က္လံုးေတြကို ဂရုစိုက္ေပးပါ...

ကြၽန္ေတာ့္ဒီေန႔ Bank ကို ကိစၥတစ္ခုန႔ဲေရာက္ေနတုန္း
မမယ္မ ဆီက SMS ၀င္လာပါတယ္..
တစ္ေစာင္၊ ႏွစ္ေစာင္၊ သံုးေစာင္.....
စုစုေပါင္း SMS ေျခာက္ေစာင္ေတာင္ ရွိသြားပါေရာလား...
ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ ျပန္လာလို႔မရတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့
ရင္ခြင္ကို ျမွားေျခာက္စင္း ထိမွန္သလို
သူမ ပို႔တဲ့ SMS ေတြကိုဖတ္ရင္း ............


အျပင္မွာ မေတြ႕ဘူးေပမယ့္
ရင္မွာအခ်စ္ထူးပါတယ္ မယ္...
ေတြ႕တာမၾကာေသးေပမယ့္
ေမ့မွာခဏေလးလို႔ေတာ့
မထင္လိုက္ပါနဲ႔ ...
ေရေျမေတြျခားေနလို႔
လာမရျဖစ္ေနေပမယ့္
ထာ၀ရခ်စ္ေနမွာပါ ...
မယ့္ ကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္ကလြဲၿပီး
က်န္တာမဲ့တာမို႔ ျပန္လာခဲ့မွာပါ . . .